Nuray
@Nuraykim
7 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
camdan bir fanusun içindeyim. dışarıdaki bereket yağmurlarını , umut güneşini görüyorum. ortalığı dağıtan fırtınalar izliyorum. ne yağmur ıslatıyor üstümü, ne güneş ısıtıyor içimi. güneş açtığında öten kuşları duyamıyorum. ıslanmış toprağın kokusu gelmiyor burnuma. kopan fırtınada ise tek bir yaprağım kıpırdamıyor. rüzgar uçursun saçlarımı istiyorum. ama ıslanan toprağın açan filizini, kuşların uçuşunu ,rüzgarın uçurduklarını izlemekle yetiniyorum. camı kırmak cesaretini gösteremeyip , fırtınanın camımı kırmasını bekliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonra da sorarsın kendine 'Hayallerim nerede? Kafanı sallar düşünürsün, yıllar ne çabuk geçiyor!' Ve tekrar sorarsın kendine, 'Geçen yıllarını ne yaptın? En iyi zamanlarını nerelere gömdün? Yaşadın mı yoksa yaşamadın mı?' Bak diyorsun kendine , bak dünya ne kadar da soğudu! Yine yıllar geçecek ve arkasından kasvetli yalnızlık, peşinden de değnekli titrek yaşlılık onun arkasından da keder ve çaresizlik gelecek. Senin fantastik dünyan solacaktır, hayallerin ise sonbahar ağaçlarından sararıp dökülen yapraklar misali kuruyup yok olacaklar...
Ah Nastenka! Kabul edin, yalnız kalmak, yapayalnız olmak ve geriye bakıp üzülecek bir şeye bile sahip olmamak çok üzücü olacaktır! Hiçbir şey, tam anlamıyla bir hiç; çünkü daha evvel sahip olduklarınız büsbütün bir sıfırdır, hayallerden ibaret aptalca bir sanrıdır!
Tanrım, bir an mutlu oldum. Bu, bir insan ömrü için az şey mi?
8/10
2023 2. kitabı
