“Bileklerimi bağlamış hasretin
güneş görmez mekanım
Direnişlerle gelir özgürlüğüm
Yusuf-i mahzenlerde
Yorgun düşer gözlerim bileklerim
baka kalırım göklere
Aşığım İslama ben, şehadete,
gökteki güvercinlere”.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gölgesinde otur amma
Yaprak senden incinmesin.
Temizlen de gir mezara
Toprak senden incinmesin.
Yollar uzun, yollar ince
Yol kısalır aşk gelince.
Yat kurban ol İsmail’ce
Bıçak senden incinmesin.
Burdayım de ararlarsa
Doğru söyle sorarlarsa.
Tabutuna sararlarsa
Bayrak senden incinmesin.
İl göçsün göçtüğün vakit
Yol yansın geçtiğin vakit.
Suyundan içtiğin vakit
Kaynak senden incinmesin.
Toz konmasın sakın sana
Hakkı geçer halkın sana.
Gücenmesin yakın sana
Uzak senden incinmesin...
“İbrahim
İçimdeki putları devirdim, ama sızı dinmedi.
Balta elimde, gönlüm yangın yeri.
İbrahim
Beni yakan bu ateş, onun bir yudum
Suyuyla sönecekken,
Gidip Nemrud’un sofrasına cennet döken kim?
Nemrud kadeh kaldırdı,alevler şaha kalktı.
Gönül yanarken, Nemrud’a ab-ı hayat veren kim?
O mu?
Dost bağında, beni ateşe atan.
O mu?
Zalimin kadehini dolduran.
İbrahim
Söyle serin ve Selamet nerede?
Beni yakıp onu güldüren kim?
Onun suyu haram mı?
Nemrud’un şarabı helâl mi?
İbrahim
Yangını görüp de susuz bırakan kim?”
“Bak! Bil ki domuzların önüne inciler serilmez.
Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez.
Ne fark eder ki, kör bir insan için elmas da bir camda.
Sana bakan göz körse sakın kendini camdan sanma.”