İnsan kendinden ne kadar verirse o kadar azalıyordu. Etrafta hep sizi dişlemeye çalışan birileri oluyordu. Üstelik sizi yiyip bitirdikleri akıllarından bile geçmiyordu. Ne de olsa tadını almadan yutuyorlardı.
Çağdaş şair Stanley Kunitz, "şair şiirlerini öfkesinden çıkarır yazar," der. Bu öfke şairin tutkusunu tutuşturmak, yeteneklerini ortaya çıkarmak, yakıcı kavrayışını vecd içinde bir araya toplamak için zorunludur, böylece şiirlerinde kendini aşabilir.
Biliyoruz ki, her birimiz ölümle yüzleşecek cesareti geliştirmeli. Bununla birlikte ona başkaldırmalı ve onunla mücadele etmeliyiz. Yaratıcılık bu mücadeleden gelir - yaratıcı edim başkaldırıdan doğar.