Fatma Nur Kuloğlu

Fatma Nur Kuloğlu
@Nurkuloglu
OMÜ İlahiyat Fakültesi
İstanbul
1992
24 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Güz Gelmeden 🍂 Selçuk Baran

Fatma Nur Kuloğlu

, bir kitap okudu
10/10
·242 syf.·
Beğendi
·
2024 23. kitabı
Selçuk Baran
8.6/10 · 386 okunma
''Beni sev Filiz, ne olur! Çünkü ben seni seviyorum. Benimle evlen. Yaşamak için muhtacım sana, hayata dayanabilmek için. Umursamazlığına, yürekliliğine, hiçbir şeyi ciddiye almayışına, karşıma geçip, şapkamı (şapka aslında annemindi) göstererek deliler gibi gülüşüne , yıpranmış, el sürülmemiş gençliğine hayranım. Sensiz yapamam. Sensiz yaşayamam. De ki, bu sevgi değil, ancak sen bana muhtaçsın. Ne çıkar? Herkes değişik bir şeyin peşine düşebilir. Bunda büyütecek ne var? Böyle diyeceksin, biliyorum. Ne çıkar? Aşk da geçicidir (öyle midir, değil midir aslında ben bilemem tabii, çünkü hiç aşık olmadım; ne var ki, geçici olduğu hep söylenir ve romanlarda filmlerde de öyledir. Ölüm almazsa çiftlerden birini, bu kez hayat alır götürür), ama sana duyduğum özlem, ihtiyaç geçici değildir. Sen benim için hava gibi, su gibisin. Sensiz olamam. Anla beni. Umarım. Evlenmeyi bayağılık olarak görmezsin. Çünkü seninle evlenmek istiyorum ben. Sen de istemelisin. Ancak benim yanımda hiçbir sey yapmadan geçirebilirsin ömrünü. Bir başka erkek senden neler neler ister. Evini derli toplu, temiz tutmanı, ölesiye çalışmanı, iyi yemekler pişirmeni, sosyal ilişkilerini aksatmamanı filan. Başka bir erkek seni harcar sevgilim. Bir başka erkeğin yanında doğallığını yitirirsin. Benim yanımda istediğim kadar çık dut ağacına, bahçe duvarına, hiç kızmam. İşten eve döndüğümde, ne yemek var, pantolonumu ütüledin mi, diye sormam hiç. Dut ağacında kaç saat kaldığını sorarım. İki saat mi dedin, çok az. Yoksa duttan bıktın mı? Elma ağacını denesen. Bahçemizde çok şükür her türlü ağaç var. Ama sakın incire çıkma. Köylüler incirin altında uyumanın zararlı olduğunu söylerler de. İnsanın başı ağrırmış. Öyle her dakika başında dururum da sanma. Zaten işim gücüm var benim. Ama izin verirsen birlikte çıkarız
Sayfa 83 - Erol·Kitabı okudu
Edebiyat