Müslümanın kendine dönmesi kültür ve medeniyet hamlesini yeni baştan islâma ayarlaması demektir. Bunun da en büyük belirtisi, düşüncesi onun kültürüyle yoğrulacak, keskinleşecek ve tazelenecek, davranışı, İslâmın çizgisinde gelişecek ve onun cihad aksiyonunu yüklenecektir. Yüreği, İslam içtenliğiyle kabaracak, yaşantısı islâm yaşantısı olacak, çağı, islâmın değer yargılarıyla yorumlayacak, sorumluluğu islâmcı bir anlam kazanacaktır. Bu bir çile demektir.
"Onun, hayatlarına kasteden cephe karşısında herhangi bir silahı yoktu.Oldukça sade ve anaçlığa has gayretle tutturduğu yolun adı beklemek'ti sadece...Pasif ve yılgın bir şekilde, durağanlığın yosun bağlamış haliyle değil...Aktif bir kararlılıkla, iradeye ve eylemliliğe dönüşmüş bir duruştu onunkisi..."