Nur
@Nurrsenol
Picasso'nun mavi dönemi, Cèzanne'ın Prusya mavisiydim.
82 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kadınların gücünü, toplumdaki zorluklara rağmen ayakta kalma mücadelelerini anlatan romanları her zaman sevmişimdir. Refet de tam olarak böyle bir roman. Refet’in çocukluğundan itibaren yaşadığı talihsizlikler, insanların onu küçümsemesi ve sürekli dışlanması aslında onu yıkmak yerine daha da güçlendiriyor. Tüm bu engellere rağmen öğretmen olma hayaline sıkı sıkıya sarılması beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Romanda özellikle hoşuma giden şeylerden biri, Refet’in etrafındaki bazı kadınların ona destek olması ve sahip çıkmasıydı. Refet’in hayat mücadelesinde yalnız olmadığını görmek romana ayrı bir sıcaklık katmış.
En sevdiğim kısımlardan biri ise Refet’in Mucip’in yüzüne karşı “cahilsin” demesiydi. Bu kısım, Refet’in kendini ezdirmediğini ve gerektiği yerde hakkını savunabildiğini gösterdi. Karakterin içindeki gücü çok net hissettiğim bölümlerden biri de burasıydı.
Sonuç olarak, roman çok akıcı olmasa da taşıdığı mesajlar, kadın dayanışması ve Refet’in azmi sayesinde benim için anlamlı bir okuma oldu. Fatma Aliye Hanım’ın kadınların eğitimine ve kendi ayakları üzerinde durma mücadelesine verdiği önemi romanda açıkça hissettirmiş. Zorluklara rağmen pes etmeyen bir kadının hikâyesini okumak isteyen herkesin okuyabileceği klasik bir eser.
Reklam
Tarık Tufan'ın Geç Kalan'ı, büyük ölçüde derin ve içsel yolculuğu anlatan bir roman. Kitap, sevdiği insanları kaybetmiş, yalnızlaşmış ve kendini ait hissedemeyen bir adamın hikâyesini konu alıyor. Ana karakter, zihninde dolaşan parça parça anılar, geçmişin gölgesinde kalan özlemler ve karamsar düşünceler arasında kaybolmuş durumda. Zihni öylesine karmaşık ki adeta ölü bir atın çaresizliğini taşır gibi bir ağırlık hissediyor.
Roman boyunca karakter, sevdiği kadının yer güzel anılarını hatırlıyor, yer yer de geçmişin acılarını tekrar yaşıyor. Kendine ve çevresine sürekli zarar verdiğinizi bir düşünen, adım atmaktan korktuğu için harekete geçemeyen bir insanın iç dünyasına tanık oluyoruz. Geç Kalanı, hem varoluşsal bir sorgulama hem de insanın kendiyle hesaplaşması üzerine yazılmış, duygusal yoğunluğu yüksek bir eser olarak öne çıkıyor.
Ne kadar çok dopamin o kadar çok mutluluk değildir.
Yazardan okuduğum ilk kitabıydı, tek oturuşta bitirdim. Kitabın dili çok akıcı ve yalındı. Okurken asla sıkılmadım, aşırı bilimsel bir dili de yoktu. Dopaminin çalışma mekanizması ve dopaminin en verimli şekilde nasıl kullabileceğimiz hakkında çok değerli bilgiler içeren bir kitap. Yazar herkesçe bilinen o yanlış bilgiyi(ne kadar çok dopamin o kadar çok mutluluk ve motivasyon değildir.) kitap boyunca çok somut ve anlaşılması kolay bir dille açıklamış. Kitabı kesinlikle tavsiye ederim.