Ey can, aklını başına devşir. Ölümden korkup kaçarsın ya… doğrucası sen, kendinden korkmaktasın. Gördüğün, ölümün yüzü değil, kendi çirkin yüzün. Canın ağaca benzer; ölüm, yaprağıdır. İyiyse de senden yetişmiş, yeşermiştir, kötüyse de.
Behey kaltaban(namussuz), çukura düşmüşsün, kuyudasın sen. Başkalarını bırak, kendine bak! Güzel hoş bir bahçeye var da ondan sonra halkın eteğini tut, çek! Ey eşeğe kul olan, ey eşeğin kuyruğunun altına lâyık olan, öpülecek bir yer buldunsa haydi bizi de götür! Sevgilinin kulluğu, sana el vermedikçe bu padişahlık meyli nerden geldi sana?