Ve Hazreti İbrahim gördü ki,Ateş,Tanrı bilindi,Su, Tanrı bilindi,Gök,Tanrı bilindi,yıldızlar,ay ve güneş,Tanrı bilindi.Hükümdarlar,Rahip,Buda Tanrı bilindi. Ve Tanrı,Tanrı bilinmedi. İnsanın bu düşüşü O’nun yüreğini yaktı,onu ateşlere attı. Allah’a perde olan bütün maskeleri yakmağa yemin etti.
İlk defa dolunay haline gelen ay battı. Ama doğmamak üzere değil. Bir kere daha, bir kere daha doğacak, büyüyecek, büyüyecek, i̇rileşecek ve sonra olgun bir meyva gibi, altın rengini almış bir meyve gibi düşecektir denizlerin koynuna, öbür ufuktan daha parlak bir şekilde yeniden doğmak üzere.
Âdemin âdem,Cennetin Cennet olabilmesi için atılan ilk adımdı Havva’nın gelişi. İlk toplanım yeri olan Cennetten bir dağılım başlayacaktı…
Her şey son ucuna gitmek zorundaydı. Şeytan şeytan olacaktı,yılan,yılan. Âdem’in Âdem olması için şeytanın,yılanın ve insanın cennet varlığı olmaktan çıkmaları cennetin şartlarından faydanlama kolaylığını yitirmeleri,Cenneti yitirmeleri gerekiyordu. Cenneti,bulmak için yitirmek gerekiyordu.