Nur
@Nury_
Kendini ikna etmeye çalışarak bunun aşk olmadığını düşündü defalarca.Başka bir şeydi bu .Vazgeçmesi gerekiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İyi ki o kelebekler var
Bu kadar isyankar , bu kadar asi olmasaydı ,karnındaki o kelebek sürekli kanat çırpıp durmasaydı o da vazgeçebilirdi.Sıcak yatağında yatıp rüyasız bir uyuklama hali içinde sabahı bekleyebilirdi ,tıpkı ölümü bekler gibi.
Bir anneyle birlikte ağladım :/
Nagarajan ilk defa karısının ağladığına şahit oluyordu.Hayatın dayattığı zorluklar karşısında onun bir kez olsun yıldığını,bir kez olsun boyun eğdiğini görmemişti...Daima çok azimli ve çelik gibi güçlü olmuştu.Bugün hariç...Yaralanmış ve aşağılanmış kızına böyle sarılmış dururken onun gibi çocuk olup yıkılan umutlarına, onca hayal kurduğu halde bu dünyada daima kendilerine kim olduklarını ve nereden geldiklerini hatırlatacak Jatiler ve Brahmanların varlığı devam ettiği sürece kızına sunamayacağı hayata ağlıyordu.
Sarah aynaya baktığında karşısında kırk yaşında ve hayatta her şeyi başarmış bir kadın görüyordu .Oysa ülkedeki binlerce kadın gibi , Sarah Cohen de iki parçaya bölünmüş bir halde ,her an patlamaya hazır bir bomba gibiydi.
Kocasının vurdumduymazlığına ,tuhaf bir biçimde bu duygudan yoksun yaratılmış erkeklerin o büyüleyici rahatlığına gıpta etmiyor değildi doğrusu .Erkekler evlerinin kapısından küstah bir boşvermişlikle çıkıyor, işe giderken yanlarına sadece dosyalarını alıyorlardı.