Aytmatov’un kaleminden akan hüzün bu kitapta da buluyor bizi. Bundan önce Elveda Gülsarı’yı okumuştum. Tıpkı o kitapta da olduğu gibi kültürel öğelerle yoğrulmuş bir masalın içinde geziyorsunuz. Beyaz Gemi bir çocuğun bakış açısından bize hayatın gerçeklerini ve bu gerçeklerin kabul edilmesinin ne kadar zor olduğunu görüyorsunuz. Kitap bittiğinde kalbinizde belki de bu kitabı her gördüğünüzde sızlayacak bir yarayla kapağı kapatıyorsunuz.