Sevgi tükenip bezginliğe yüz tuttu mu,
Zoraki nezaket gösterileri başlar.
Açık yürekli, candan bağlı bir insan gösteriş yapmaz.
Yüreği boşalmış insanlar,
Sırtlarına binilmedikçe şahlanan,
Kişneyip böbürlenen atlar gibidir:
Bir gün sıkı mahmuzu yediler mi böğürlerine,
İndiriverirler aşağı kuyruklarını,
Yığılır kalırlar yarışta, kof beygirler gibi.
Reklam
Bağışla beni, ey kanayan toprak parçası
Tatlı tatlı konuştuğum için kasaplarınla.
Ey dayanma gücüm, bırakma beni; bir dağ koy
Yüreğimle dilimin arasına!
Canavar suratını
Saklayacak karanlık bir mağara?
Boşuna arama, ey ihanet! Sakla kendini
Güleryüz, tatlı sözler arkasında;
Yoksa en derin gayyakuyuları bile
Saklayamaz seni kuşkunun gözlerinden.
Her köle avucunun içinde taşır
Kendi köleliğinden kurtulma gücünü.
Reklam