ONUR

ONUR
@OKUONURUM
Çok az alıntı yaparak kendi duygu ve düşüncelerimi paylaşacağım bu sitede, yazıklarımla zihninizin en derinine seslenmemin gururunu yaşatırsanız size minnettar olurum.
Bazen yazar bazen yazmaz.
LİSANS
ISPARTA
İZMİR
3 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
İnsanlar büyüdükçe neden gaddarlaşırlar bilir misiniz? Hayatları boyunca değer verdikleri yargıların, değerlerin, insanların, hayallerin, dünya görüşünün ve daha fazlasının mezara uğurlanışına bizzat şahit olurlar. Omurgaları şekillendikten sonra ise; ister intikam deyin ister hayatta kalma güdüsü; Artık birçok şeye geç kalma düşüncesi, insanları çekilmez bir girdaba sokar.
İnsan ve Duygular
Reklam
Delisi olduğumuz şu yaşamın içine dikkatle bakın. Bir küçük diz kanaması. Bir tutam emekle harçlık parası. Yine bir tutam çabayla ekmek parası. Bir pare sevgiyle gönül davası. Bir parça çabayla soy devamı. El yordamı harçlık çabası. Sonra hayat sorgulama safhası. Ardından gelen hastane kapısı. Şanslı isen başında dikilen aile telaşı. Bir bakmışsın kabristan sargısı. Susadıysan eğer, ruha ırmak olan bakır tası. ONUR
Hayat ve İnsan
Belirli bir zaman aralığı yok aklımızdan geçenlerin. İyi veya kötü, güzel veya çirkin. Görmüş geçirmiş zihnimiz, ara ara bu seyehatleri size ve benliğinize hatırlatır. Kim olduğunuzu anlamaya veya kim olduğunuzu sanmaya başlarsınız. Ulaşamadıklarınızın esiri olduğunuzda bir demir parmaklıkla tasfir eder bunu zihnimiz. Ulaştıklarınızın şımarık çocuğu olduğunuzda ise; yarım bırakılan elma şekeri gibi mazgal kenarında bulursunuz kendinizi. ONUR
Hayat ve İnsan
Hani o yüreğini hafifleten rüzgar esintisi vardır ya insanı en derin dertlerinden bile arındıran. Ne balkanlardan gelir ne de Hazar'dan. Ne Afrika'dan ne de Bağdat'tan. Sonra yaslarsın sırtını bir ağaca biçilmiş kaftan. Yaslarsın belini yükün alır başından. Dalarsın uzaklara beriden akan ışığı yakalarsın. Sonra bir parmak şıklatırsın. Iraktaki ışığı kulağınla duyarsın. ONUR
1000Kitap
Kara olan bahtım değil de zihnim idi Zihnim gece lakin uykum gündüz idi Gündüzüm yorgun iken gözüm kör idi Gözüm gündüz oldu da faydası yok idi. Rızkım doldu cebime göz çok idi Göz çoktu lakin baş yerde idi Başım göğe değdi de çeken çok idi Yere indim de bakan yok idi Yangın yoktu harlayan çok idi Ben yandım lakin ah çeken az idi Ömrüm erdi de kalan az idi Vardım baktım da sual çok idi ONUR
Şiir
Reklam