Atalar başarılı şeyler yaptıklarında, çocuklarına aktaracakları genlerin, sonuç olarak, ebeveynlerinden aldıkları genlere göre daha üstün olduğunu düşünmeye yatkınızdır.
Sanki başarılarıyla ilgili bir şey genlerine bulaşır ve torunlarının uçmakta, yüzmekte, kur yapmakta böylesine iyi olmalarının nedeni de budur. Yanlış, tamamen yanlış! Genler kullanıldıkça değişmez, çok ender hatalar dışında, değişmeden sadece aktarılır. İyi genleri üreten başarı değildir. Başarıyı üreten iyi genlerdir ve bir bireyin yaşam boyu yaptığı hiçbir şey genlerini etkilemez, iyi genlerle doğan bireylerin başarılı atalar olacak şekilde büyümeleri olasılığı yüksektir; dolayısıyla, iyi genlerin geleceğe aktarılması, kötü genlere göre daha olasıdır. Her kuşak bir filtre, bir süzgeçtir: iyi genler süzgeçten geçip bir sonraki kuşağa aktarılmaya yatkındır; kötü genler ise, genellikle genç yaşta ya da üremeden ölen bedenlerde son bulurlar. Kötü genler, belki de bir bedeni iyi genlerle paylaşma şansına sahip oldukları için, bir ya da iki kuşak boyunca süzgeçten geçebilirler. Ama arka arkaya bin süzgeçten başarıyla geçmek için şanstan çok daha fazlasına ihtiyaç vardır. Art arda bin kuşaktan sonra, hâlâ varlıklarını sürdürenler, büyük olasılıkla iyi genlerdir.