Obey
@Obey1
︎ Göründüğüm gibi, konuştuğum gibi, yaşadığım gibiyim ama düşündüğün gibi olmaya bilirim... ︎!?
︎
“benim hayatımı yargılamadan önce, benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan,sokaklardan, dağ ve ovalardan geç.hüznü acıyı ve neşeyi tat.benim geçtiğim senelerden geç, benim takıldığım taşlara takıl.
yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git, benim gittiğim gibi. ancak ondan sonra, beni yargılayabilirsin..
geçer dediklerimi geçirdim, biter dediklerimi bitirdim.
nefret ettiklerimi sildim, artık yeter dedim.geride bıraktıklarım hesap sormaya kalkmasın o yüzden bana.
farkında olduğum için var oldunuz,
vazgeçtiğim için bugün yoksunuz..”
Mevlana Celaleddin Rumi
`man of steel` (2013) – `çelik adam`'ın gerçek yüzü
`zack snyder`'ın yönettiği `man of steel`, `henry cavill`'in `clark kent` yorumu ile süper kahraman sinemasında farklı bir yerde duruyor. filmde beni en çok etkileyen şey, `superman`'in bir mit değil, gerçekten yaşayan bir insan gibi hissettirmesiydi. izlerken onun sadece uçan ve kurtaran bir figür olmadığını; korkuları, tereddütleri ve yüküyle nefes alan biri olduğunu görmek filmi daha gerçek kıldı. `cavill`'in oyunculuğu da bunu destekliyor; gücünü değil, insani yanını hissettiriyor.
`snyder`, hikayeyi `krypton`'un çöküşüyle açarak `clark`'ın dünya'ya gelişini bir kader arayışı haline getiriyor. bu noktada filmin merkezinde basit bir kahramanlık öyküsü değil, varoluşsal bir soru var: “`ben kimim, nereye aitim?`” `kevin costner`'ın `jonathan kent` yorumu, oğluna “kahraman olmak için acele etme” derken aslında insanlığın hazır olup olmadığını sorguluyor. `clark`, gücüyle herkesi kurtarabilecek bir adam olsa bile, içinde tek bir arzusu var: kabul görmek ve ait olacağı bir yer bulmak.
`michael shannon`'ın `general zod` karakteri ise filmi sıradan bir iyi-kötü çatışmasının ötesine taşıyor. `zod`, kaybolmuş bir uygarlığı yeniden kurmak isteyen biri; bu yüzden superman'in onu durdurması yalnızca fiziksel bir galibiyet değil, kendi köklerini reddedişi anlamına geliyor. finaldeki yıkım, bir kahramanlığın zaferi değil, ağır bir bedelin simgesi olarak izleyiciye yansıyor.
görsel açıdan `snyder`, geniş planları, ağır çekimleri ve `zimmer`'in güçlü müzikleriyle hikayeye sinematik bir ağırlık katıyor. `superman`'in gökyüzüne yükseldiği sahnede, seyirci bir güç gösterisinden çok, uzun süre saklanmış birinin artık kendini dünyaya açmaya karar verişini izliyor. bu an, karakterin içindeki yükü kabullenişi ve bundan sonra
Film tavsiyeleri // çelik adam
`man of steel` (2013) – `çelik adam`'ın gerçek yüzü
`zack snyder`'ın yönettiği `man of steel`, `henry cavill`'in `clark kent` yorumu ile süper kahraman sinemasında farklı bir yerde duruyor. filmde beni en çok etkileyen şey, `superman`'in bir mit değil, gerçekten yaşayan bir insan gibi hissettirmesiydi. izlerken onun sadece uçan ve kurtaran bir figür olmadığını; korkuları, tereddütleri ve yüküyle nefes alan biri olduğunu görmek filmi daha gerçek kıldı. `cavill`'in oyunculuğu da bunu destekliyor; gücünü değil, insani yanını hissettiriyor.
`snyder`, hikayeyi `krypton`'un çöküşüyle açarak `clark`'ın dünya'ya gelişini bir kader arayışı haline getiriyor. bu noktada filmin merkezinde basit bir kahramanlık öyküsü değil, varoluşsal bir soru var: “`ben kimim, nereye aitim?`” `kevin costner`'ın `jonathan kent` yorumu, oğluna “kahraman olmak için acele etme” derken aslında insanlığın hazır olup olmadığını sorguluyor. `clark`, gücüyle herkesi kurtarabilecek bir adam olsa bile, içinde tek bir arzusu var: kabul görmek ve ait olacağı bir yer bulmak.
`michael shannon`'ın `general zod` karakteri ise filmi sıradan bir iyi-kötü çatışmasının ötesine taşıyor. `zod`, kaybolmuş bir uygarlığı yeniden kurmak isteyen biri; bu yüzden superman'in onu durdurması yalnızca fiziksel bir galibiyet değil, kendi köklerini reddedişi anlamına geliyor. finaldeki yıkım, bir kahramanlığın zaferi değil, ağır bir bedelin simgesi olarak izleyiciye yansıyor.
görsel açıdan `snyder`, geniş planları, ağır çekimleri ve `zimmer`'in güçlü müzikleriyle hikayeye sinematik bir ağırlık katıyor. `superman`'in gökyüzüne yükseldiği sahnede, seyirci bir güç gösterisinden çok, uzun süre saklanmış birinin artık kendini dünyaya açmaya karar verişini izliyor. bu an, karakterin içindeki yükü kabullenişi ve bundan sonra
- derisini değiştiremeyen yılanlar ölmeye mahkûmdur. bu durum düşüncelerini değişteremeyen zihinler için de geçerlidir.
- insanlar bazen gerçeği duymak istemez çünkü içinde yaşadıkları yanılsamanın yok olmasını kaldıramazlar.
— insanlar sizi övdüğü sürece, kendi yolunuzu yaratamadığınızdan ve onların yolunda yürüdüğünüzden emin olabilirsiniz.
-`kanaatler`* doğruluk için yalanlardan daha tehlikeli düşmanlardır.*yeterli olmayanla yetinme. kanma=inanma
- kim için yaşayabilirim? hangi gaye için? neyi arayacağım ?neyin rüyasını göreceğim?hayatın çiçekleri döküldü, sadece dikenleri kaldı...
- maymun, insan için denir? gülünecek bir canlı mı, yoksa utanç mı? üstinsan için de insan, öyle olacak; gülünecek bir canlı ya da acı bir utanç.
inaslanlar bazen gerçeği duymak istemez çünkü içinde yaşadıkları yanılsamanın yok olmasını kaldıramazlar...
herşey dökülmüş müydü
kelimelere?
`friedrich wilhelm nietzsche`
