Halk yavaş yavaş çöküp gidiyordu, buna alışmışlardı da... Çocuklar ölüyor, kadınlar kuvvetlerinin üstünde çalışıyorlardı, özellikle ihtiyarları sarsan genel bir besin kıtlığı vardı. Halk bu hale öyle yavaş düşmüştü ki, bunun korkunçluğunu göremiyor, şikâyet de etmiyordu. İşte bizim de bu durumu doğal görmemizin, böyle olması gerekirmiş sanmamızın nedeni buydu.