Selam Olsun Şiiri Ruhuna Kanat OlanlaraŞiir
BU İNCELEME KESİNLİKLE KİTAP HAKKINDA SPOILER İÇERMEZ
VE FAKAT FÜRUĞ İÇİN AZ BİLE YAZILMIŞTIR...
Söz konusu olan işbu kitap Füruğ için belgesel çeken Nasser Saffarian'ın söyleşilerinden oluşmakta. Annesi, kardeşleri ve nice şair dostları... Ne yazık ki mektuplarında çok andığı babasının, kardeşi Feri'nin, şiir kitaplarını adadığı Perviz ve İbrahim'in söyleyeceği sözler yok burada... Bir de İran sokaklarında meczup olan oğlu Kâmi'nin... Ama Füruğ'un soluğu ve sesi var bu hikâyede... Tek bir kitaba sığmayan... Onun hakkında yazılan onlarca şeyden yola çıkıp nacizane bendenizden kelimelere dökülen... (Ve belki de söze de dökülür yakında)
Yıllardan 1934… Aynı anda dünyanın kim bilir neresinde hangi bebekler ilk avazlarını saldı cihana… Ama bir bebek vardı ki belki de hayata en güçlü çığlığıyla tutundu ve ömrü boyunca o çığlığı tüm kadınlara bir ses oldu.
Babası Albay Muhammed Ferruhzad, Füruğ koydu adını. Füruğ ışık demekti dillerinde. İleride dünyayı nasıl aydınlatacağını bilmeden vermişti bu adı ona.
Kendi toprağından, kendi kültüründen, ülkesinin şiirinden beslenerek büyüdü Füruğ. Kalbindeki çığlıkların ilk defa dizelere dökülüşü 14-15 yaşlarındaydı. Hani hepimiz illaki bir kez şiir yazmayı denemişizdir gibi değil onun şiiri… O şiiriyle nefes alır gibi yazdı… Ne gariptir ki şiirsever babası onun şiirlerini görüp de kızacak diye hep sakladı kuytularda köşelerde. Belki babası da kendi toplumunu tanıdığından onu korumak istemişti diye bir iyi niyet beslemek isterdim. Ama her sabah çocuklarının her birini uzun çizmelerinin ucuyla tekmeleyerek uyandıran, sabah sporuyla güne başlatan ve evde bir kışla yaratan adamdan pek de beklememek gerek belki bunu.
Bir mektubunda şöyle demişti Füruğ kendisinden beklenen için “Ne gülebilen ne de konuşabilen hiçbir varlık göstermeden bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hey gidi Karadeniz Karadeniz...Edebiyat
İtiraf etmeliyim ki son dönem Türk edebiyatına oldukça önyargılı bakan bir okurum. Belki de büüyük kitapçıların Çok Satanlar raflarında gördüğüm kitaplar nedeniyledir. Bir raftan alıverdiğim, beni saran kitaplar gizli hazineler gibi çok daha kıymetli oluyor benim için. Bu kitap da böyle oldu.
Futbol ve değerli madenler... Bugün belki bir araya gelmemizi sağlayan ama bizi de birbirimize düşüren iki ayrı unsur... Bir Karadeniz kasabasının hikâyesine eklenen bu iki unsur 
İbrahim Utku Başyazıcı 'nın âdeta sihirli dilinde karakterden karaktere, geçmişten günümüze sürüklüyor okuru.
Tek bir karakter etrafında dönmüyor hiçbir şey. Ama her biri ayrı roman olacak karakterler... Özellikle de Yafes... Okumamış olanlara ipucu vermemek adına kitabın içeriğine dair çok ayrıntıya girmiyorum ama eminim ki pek çok okur Yafes'i sevecek.
Bir söyleşide de tanıma imkânına sahip olduğum İbrahim Utku Başyazıcı Ankara'da doğmuş ama Giresun'da büyümüş bir makine mühendisi. Karadeniz öyle işlemiş ki içine hiç görmeyen birine bile görmüş hissi veriyor. Küçük bir coğrafyada küçük insanların büyük hikâyelerini onlarla yaşıyorsunuz. İçine çekiveriyor sizi yazar. Futbolu hiç sevmeyen bana futbol tarihini araştırtıyor. Çamburnu Deniz Feneri'ni görmek istiyorum sonra. Ve bir bakıyorum kitabın zihnimde canlandırdığı kadar güzel... Yıllar önce bir belgeselde denk geldiğim ıslık dili (UNESCO koruması altında) çıkıverince karşıma içimi ısıtıyor. Tekrar izliyorum o belgeseli...
Çok sevdiğim kargaların belki dönem şartları gereği itlaf edilmesine yol açan "Muzır Hayvanlar İtlaf Yasası" gerçeği içime oturuyor. Hani bazı kitaplar vardır, bilgiyi öyle bir yerleştirir ki eğreti durduğunu hissedersiniz, rahatsız hissettirir size. Söyleşide de şahit olduğum mitoloji, halk kültürü, tarih hakkındaki derin bilgisi kitapta âdeta kitabın
İbrahim Utku Başyazıcı 'nın âdeta sihirli dilinde karakterden karaktere, geçmişten günümüze sürüklüyor okuru.
Tek bir karakter etrafında dönmüyor hiçbir şey. Ama her biri ayrı roman olacak karakterler... Özellikle de Yafes... Okumamış olanlara ipucu vermemek adına kitabın içeriğine dair çok ayrıntıya girmiyorum ama eminim ki pek çok okur Yafes'i sevecek.
Bir söyleşide de tanıma imkânına sahip olduğum İbrahim Utku Başyazıcı Ankara'da doğmuş ama Giresun'da büyümüş bir makine mühendisi. Karadeniz öyle işlemiş ki içine hiç görmeyen birine bile görmüş hissi veriyor. Küçük bir coğrafyada küçük insanların büyük hikâyelerini onlarla yaşıyorsunuz. İçine çekiveriyor sizi yazar. Futbolu hiç sevmeyen bana futbol tarihini araştırtıyor. Çamburnu Deniz Feneri'ni görmek istiyorum sonra. Ve bir bakıyorum kitabın zihnimde canlandırdığı kadar güzel... Yıllar önce bir belgeselde denk geldiğim ıslık dili (UNESCO koruması altında) çıkıverince karşıma içimi ısıtıyor. Tekrar izliyorum o belgeseli...
Çok sevdiğim kargaların belki dönem şartları gereği itlaf edilmesine yol açan "Muzır Hayvanlar İtlaf Yasası" gerçeği içime oturuyor. Hani bazı kitaplar vardır, bilgiyi öyle bir yerleştirir ki eğreti durduğunu hissedersiniz, rahatsız hissettirir size. Söyleşide de şahit olduğum mitoloji, halk kültürü, tarih hakkındaki derin bilgisi kitapta âdeta kitabın