*Spoiler içerebilir*
Ah Lennie.. üzümlü kekim..
Öyle çok sevdim ki bu karakteri, sanki benim dostumdu..
Samanla örtmeye çalıştı yapmak hiç istemediği ama yaptığı yanlışları.. Tek isteği biraz tavşan beslemekti (birazcıcıkta okşasındı tabii)
Oysa bir mağarada da yaşayabilirdi o, hem de ketçapsız!
İlk başta Saramago'nun yazım tarzı nedeni ile zorlanacağımı düşündüğüm ama bunun tam zıttı olarak müthiş akıcı bir şekilde film izlermişim gibi keyifle okuduğum kitaptır kendileri. Yazarın okuduğum ilk kitabı ama bundan sonra kesinlikle diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum