Abdulkadir
@Ocal
Freelance Artist / Illustrator / Author
Ankara
90 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
7/10
2023 11. kitabı
Kitabın ilk yarısı oldukça etkileyiciydi ve büyük bir beğeniyle okudum. Başlangıç, gerçekten sizi içine çekiyor ve distopik atmosferi başarılı bir şekilde hissettiriyor. Kitap, "Bir kadın kitaplar uğruna yanabiliyorsa, kitapların içinde bir şeyler olmalı" gibi etkileyici cümlelerle dolu ve bu da ilerleyen sayfalarda daha fazlasının geleceğini düşündürüyor.
Ancak, maalesef kitabın ilk 80 sayfasından sonra hikaye biraz tekdüze bir şekilde ilerliyor. Bu kısımda kitap, beklediğim etkiyi ve vuruculuğu sürdüremiyor. Bu durumuna rağmen çok ağır eleştirileri hak ettiği anlamına gelmediğini düşünüyorum. Ancak son bölümler, kitabın etkisini azaltıyor ve tam anlamıyla tatmin edici bir final sunmuyor.
Bununla birlikte, Fahrenheit 451'in ele aldığı konular ve mesajlar hala önemli ve düşündürücü. Kitap, kitap yasaklarının ve bilginin kontrol altına alınmasının getirdiği tehlikeleri vurguluyor. Bu açıdan, Bradbury'nin distopik dünyası, okuyucuyu düşünmeye ve sorgulamaya yönlendiriyor.
Sonuç olarak, Fahrenheit 451'in ilk yarısı etkileyici ve sürükleyici bir deneyim sunarken, son kısımlarında biraz zayıfladığını söyleyebilirim. Bununla birlikte, kitabın ele aldığı konular ve etkileyici cümleleri hala hatırlanmaya değer ve düşündürücü nitelikte.
Çocuklara yönelik kitap yazmak kötü yazmak için mazeret değildir·255 syf.·
4/10
2022 28. kitabı
Açıkçası kitabı elime aldığımda Stephen King'den çok daha fazlasını beklemiştim. Benim için tam anlamıyla bir hayal kırıklığı oldu. King, kitabı çocuklara yönelik yazdığını iddia ediyor ama kitaptaki bazı yerler hiç çocuklara hitap eder tarzda değildi. Karakterlerin hiçbir özel tarafı, motivasyonları yok. Sadece kıymetli prensi için biraz kafa yormuş o kadar. Kötü büyücünün neden belirli aralıklarla krallığı mahvedip daha sonra geri döndüğünü de açıklamıyor. Galiba sadece kötü olduğu için kötü olduğuna inanmamızı bekliyor. Aynı şekilde Thomas da öyle. Anlatıcı (kitap hakkında tek sevdiğim şey) Thomas'ın kötü olmadığını söylüyor, buna inandırmak için de büyücüyü yenen o oluyor ama Thomas yıllar boyu kardeşini kurtarmaya yönelik hiçbir şey yapmıyor. Bu kadar kibirli, hırslı ve tembel bir çocuğun bir gecede değişip büyücünün peşine düşmesi bana aşırı saçma geldi.
Bunun dışında bazı yerler aşırı uzatılmış, paragrafları sadece okumak için okuyorsunuz. Oturmuş krallıktaki peçetelerin tarihçeleri ve depolanmaları hakkında yazmış da yazmış. Aklına bir hikaye fikri gelmiş de eline yüzüne bulaştırmış gibi hissettirdi. Gereksiz ayrıntıları çıkarsanız anca güzel bir fantastik serinin ilk bölümünden öteye gidemez.
Dipnot: Çocuklara yönelik kitap yazmak kötü yazmak için mazeret değildir.
5/10
2022 26. kitabı
Yazar aynı olayı farklı perspektiflerden anlatma bahanesiyle uzatmış da uzatmış. En fazla 100 sayfa olabilecek kapasitedeki bir konuyu ticari kaygılarla uzatmış, suyunu çıkarmış, kabak aromalı bir tatlıya dönüştürmüş. Lee Tourneau'nun perspektifini anlatan kısımı çıkarırsak oldukça güzel bir kitap.
6/10
2022 25. kitabı
Kitap ikinci yarıdan itibaren açılıyor. İlk öyküler oldukça sıkıcı, hele "Kafakovuk" hikayesi o kadar sıkıcı ki sırf bu bölüm yüzünden kitaba ara verdim ve 9 ayda bitirebildim. Bu öyküden sonraki "Gırtlak", "Görünür Pislik" ve "Kasap Masası" hikayeleri oldukça güzel.
6/10
2021 71. kitabı
Keyifli bir kitaptı fakat çoğu yerde tekrara düşüyor. Shovel Knight ve Stardew Valley gibi küçük çaplı oyunlara odaklanan bir kitap olsaymış daha keyifli olurmuş. Çünkü hem bunların yapım sürecini okumak daha keyifli oluyor hem de yüzlerce kişinin çalıştığı oyunlar hakkında anlatılacak çok şey (fazla mesai yapıldı dışında) bulunamıyor.
