Bayram Dağ
@Ocisly
Hatırlamak ne tuhaf, kimi zaman ceza kimi zaman bir armağan. Ne kadar uzaklaşmak istesek de iyisi de kötüsü de bir kere kazındı mı zihnimize, ömür boyu taşıyacağız demektir. Chloe Aridjis’in Deniz Canavarları adlı kitabında dediği gibi: "...anıları ne kadar uzak tutmaya çalışırsanız çalışın mesafeler aşınır, kumdan kaleler yıkılır." Demek ki anılarla da barışacağız. İyisiyle de kötüsüyle de.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Güzel şeyler olunca hiç sormayız. Neşelenir, gülümser, tadını çıkarırız ânın. Aksi oldu mu sorar dururuz, ben ne yaptım, neden böyle oldu, vesaire. Ah insan. Ian McEwan, "Her şeyin illa da bir nedeni yoktu, bunun aksini iddia etmek dünyanın işleyişine müdahale etmekti ve abesti, sonu felakete bile varabilirdi." der ve ekler: "Bazı şeyler böyleydi, o kadar." Olan biten ne ise, sevgili okur. Ne ise odur.
Kaybettiklerimize üzülürüz de, hiç elde edemediklerimize nasıl üzülürüz? İnsan ne garip. Rabih Alameddine şöyle der: "İnsan hiçbir şeyin kaybını, ‘olabilirdi’lerin kaybı kadar derinden duyumsamaz. Hiçbir nostalji, asla gerçekleşmemiş olan şeylere duyulan nostalji kadar acı vermez." Çok düşünmemek gerek bazen.
İnsan ne işitirse işitsin ne kadar mantıklı olursa olsun herhangi bir mesele kalbine uymadı mı olmuyor işte. Ne olursa! Leacock'un "Ivır Zıvır Öyküler"indeki söylediği gibi: "Kalp, otuz yıl uzaklıktan bile doğrusunu bilir." Yüreğinize sağlık.
Dostoyevski ‘İnsancıklar’ kitabında “Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu. “ diyor insanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.