108-''Ben,'' dedi, ''nehrin kendisiyim, hakikat arayışı nehri. Ve nehrin kendisi olarak yolculuk yapıyorum. Ne coşku, ne hüzün, hiçbiri benim durağım değil; ben yolculukta var olan yaşamın kendisiyim, beni duraklar tanımlamıyor.''
108-Şimdi daha kendisiydi. Hüzünlendi. Bu hüzne aşinaydı, içinde yuvalanmış ve anlayamayacağı bir şekilde de anlamlıydı. ''Belki,'' dedi içinden, ''bir gün Yakup Bey'e içimdeki bu hüznü anlatırım.