Senin için inceleme yazmayı tercih ediyorum Bartleby.
Yazarın kaleme aldığı avukatın 3 katibi vardır (Zencefil ,Kerpeten, Hindi) 4.sü ise Bartleby'dir.
Bartleby işe alındığı ilk günlerde çok iyi bir çalışandır, işvereninin ilgisini ve sempatisini kazanır fakat çok zaman geçmeden, verilen her iş için"yapmayı tercih etmiyorum", "gitmemeyi tercih ederim" benzeri eylemden uzak olan bu tercih etmek ve etmemek kalıplarını kullanmaktan başka hiçbir şey yapmaz (-Sayende tercih ediyorum ve etmiyorum dediğimde hep aklımda olacakmışsın gibi hissediyor ve geriliyorum sayın Bartleby-) ve durum böyleyken patronunun ofisinde konaklamaya da başlamıştır. Çok nazik, dürüst ve yalnız biridir Bartleby ve patronu onu kovmak istese de yapamaz ve garip olan şudur ki aslında onu kovmak için elinde onca sebep varken içten içe bunu yapmak da istemiyordur. Artık bir gün onu kovması gerektiğinde karar kılıp bunu yapar ama bu sefer de "gitmemeyi tercih ediyorum" şeklinde bir yanıt alır. Koskoca avukat bu adamı işten çıkaramadığı için çeşitli bahaneler sunarak ofisini taşıması gerektiğini söyler ve bu şekilde Bartleby ile yollarını ayırır. Daha sonra eski ofiste kalan Bartleby'den sonradan oraya gelen herkes rahatsız olur onu son tanıyan kişiye de bu hususta ulaşırlar ve bu rahatsız edici adamla ilgili ne yapabileceklerini anlamak isterler tabii yardımcı olamaz eski patron çünkü o da onun hakkında hiçbir şey bilmiyordur.
Hikayenin sonunda polise teslim edilen Bartleby The Tombs'a nakledilir. Onu ziyarete gittiğinde hiçbir şey yemediğini anlar ve para karşılığında iyi yemekler yapan bi aşçıbaşına emanet edip gider, ikinci ziyaretinde ise bahçede koca duvara karşı uzandığı sanılan Bartleby'e yaklaştığında artık nefes almadığını anlamıştır.
Kısacık ama hem çevirisiyle, hem sonuyla, hem de biraz da
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kısa ve okunmasını kolay bulduğum bir öykü oldu, aham şaham bir beklentiniz olmasın ama kimsenin niye okudum ya da keşke okumasaydım diyeceğini zannetmem. Benim için keyifliydi, hadi bakalım şimdi ne olacak dedim ve içtim kitabı bu sebeple siz de okuyabilirsiniz :)
"Seni hiçbir zaman unutmayacağım Dina"
-Jilin
İyi okumalar
Seni çok sevdim Beyaz Diş.
Ömrümün öyle bir zamanına denk geldin ki ne yaşadıklarımı ne de seni hiç unutmayacağımı sanıyor ve umuyorum.
Yazarın okuduğum 2. kitabı. Dilini gayet seviyor ve anlaşılır buluyorum. Kitapla ilgili de pek konuşmak istemiyorum sadece küçük bir özet geçmek istediğimden birkaç cümleyle bırakacağım.
Beyaz Diş kurt ve köpek soylu bir hayvandır ve vahşi hayattan kopup insan ırkını sahibi olarak kabullenir. Birden fazla sahibi olmuştur ve hiçbiriyle ilişkisi, yaşadıkları bir diğeriyle aynı değildir. Kendi adıma aralarında en kıymetli olan da sona saklanmıştır.
Güzel günlerde, keyifli okumalar dilerim.
Seelamlar. (Spoiler)
Bitirdikten sonra derin nefes aldığım bir kitap oldu. Etkilenmekten ziyade bitirebildim artık gururuyla.
Kitabımız uzun uzadıya betimlemeler barındırıyor ve bu bir yerden sonra beni yordu desem kabalık etmiş olmam sanırım.
Kitapta en çok ele alınan konu "aşk"
Ailesi tarafından samimi bir sevgi hissetmeyen Felix'in hayatını ele alıyor.
Hayattaki konumundan ve kişilik özellikleri, "erdemleri" gereği onu gerçek bir aşık olarak sevdiğini (ölmeden önce) itiraf etmeyen Henriette'nin hayatına dahil olduktan sonra Felix'in tercihlerini, hayatta nasıl bir yol aldığını okuyoruz. Kitapta en sevdiğim iki şeyden biri Henriette'nin Felix'e hayata dair kendi görüşlerinden ibaret çok kıymetli öğütler de barındıran mektubu. İkincisiyse kitabın sonundaki farklı bir kişiden yine Felix'e sürpriz son mektup :)
Kalan hayatında başarılar Felix Efendi.
(Henriette'nin Felix ve Madeleine adına tasavvur ettiği hususa gelirsek çok iğreti bulduğumu söylemeden edemeyeceğim.)
Sanırım favori karakterim Madeleine' oldu.
Favori cümlesi de Felix'e karşı "size bağlanmaktansa kendimi Indre'e atmayı tercih ederim." dir.
İyi okumalar.
Spoiler
Tıp okumak için Viyana'ya gelen Berger'in onu sevenlerden (ailesinden) uzak yeni tanıştığı bu şehre, insanlara ve hayata ait hissedememesini konu alıyor.
İç sesi bile sürekli kendisini hor görürken etrafındakiler gibi olmaya çabalayan ama asla başaramayan, yetişkin olmaya çalışan bir "çocuk" Berger.
Onu derinlemesine yoran ruh hali bir zaman sonra okulu iyice boşlamasına hatta bırakmasına kadar varıyor fakat hikayenin sonuna yaklaştıkça yan komşusu olan ev sahibesinin kızı, kızıl hastalığına yakalanıyor ve Berger'in kendini bulmasına, yaşama ve okuluna dönmesine sebep oluyor bu durum. Kızın bakımını üstleniyor, onunla ilgileniyor ona karşı bir kardeş sevgisi hissettiğini düşünen karakterimiz gidip 13 yaşındaki küçük kızı dudaklarından ("onun da gözlerine bakarak aldığı izinle") öpüyor ve Kızıl hastalığına yakalanıyor ve kitabımız Berger'in akıbeti bilinmeden sonlanıyor.
(Netice itibariyle hızlı okunabilecek,ne gerek varmış okunmasa da olurmuş dedirtmeyen, ortalama, akan bir kitaptı)
Söylemeden geçemeyeceğim son hususa gelirsek,
Zweig'in kitaplarında karakterlerin iç dünyasını filtresiz yazmasını hep sevmişimdir ama gel gelelim başkarakter ne kadar 18lerinde, üniversite öğretiminin başında ise de bana göre bu kızı kardeşi gibi hissetiğini okura bildirmişken üzerine kalkıp öpmesini aklamaz, saygılar.
