Birbirimizi sevdikçe ve sevgimizi sürekli hatırladıkça, hiç yok olmadan ölebiliriz. Yaratılan tüm sevgi orada kalır. Tüm anılar. Varlığına özen gösterdiğin ve sevdiğin herkesin yüreğinde yaşamaya devam edersin.
Kendimizi de bağışlayabilmeliyiz. Yapamadığımız her şey için. Yapmış olmamız gereken her şey için. Olmuş olması gereken şeyleri düşünerek yaşama devam edemeyiz.
Toplumumuz insanların kendileriyle mutlu ve barışık yaşamalarına zemin hazırlayan bu şekilde yaşamalarını öğütleyen bir kültüre sahip değil. Bireyinlerin bu kültür bana uymuyorsa ben de ona uymam diyebilecek şekilde güçlü olmaları gerekiyor.