“Önce unut dedim kendime;her şeyi unutuyorsun ya,sil at bunları da kafandan. Yaşadıklarını ve sana yaşatılanları unut ve yeniden umut et,dedim. Fakat çok geçmeden yine umut yok,unut dedim.”
“Ve nihayet buradayım,yanında ve yakınında. Hissetmedi beni,görmedi ve kim olduğumu anlamadı. Onun yabancısı değildim ama bir yabancıya bakar gibiydi bakışları.”
“Özlemdem daha tehlikeli bir duygu tanımıyorum. Her özlediğinde dudaklarından kopan bir iç çekişle kalp bir damla kan kaybederdi. Onun yanında olamazsın ama özlediğin için bir yudum yaşam yitirirsin.”