Reklam
Olan bitenlere inanmalı, tanrılara inanmadan önce!
Çünkü kimse inanmazdı,
insan soyunun böyle günlere geleceğine.
Uçurumun kıyısından çokça dönmüş, şimdi yüksek bir tepede;
ama görmüyor dökülen kanları;
insan, insan olurken doğanın pençesinde.
İnsana inanmamış, tanrı inananları!
Gerçeklik, sizin var olduğunuz gerçeğini alır ve bunu sonsuza kadar tutar.
Bu sebeple ölümlerimiz sonsuza kadar sürecek olduğunu bildiğimiz tek değişimdir.
Bu değişimin nereye doğru ilerlediği ise bilmediğimiz en önemli şey!
En büyük bahisleri ve tartışmaları bu soru doğurdu.
Oysa çok basit bir cevabı olabilir!
"HİÇ"
Şu halde yaşamı bir hiç uğruna heba etmeyecek olan şey her ne ise o yaşamak için bir sebeptir.
Ve bundan çokça vardır!
Öyle alkışların, kalabalığın içinde de değildir. İnsan her ne ise onun içindedir.
Her şeyin durağan ve sabit bir süregidiş içinde oluşu, yaşamın değişmesine ve gelişimine nasıl izin verirdi?
İşte ölüm bu yüzden var.
Öte yandan artık daha fazla yaşıyoruz,ölümün değişime hizmet edişini biraz değiştirdik.
Bu hokus pokus gibi değil, bilgi ile tanrıcılık gibiydi!
Tanrıların "tanrı olmaklık" bakımından düşmemesi gereken hatalar vardır.
Başkaca milletlere gelen tanrılar ile aynı tanrı olduğunu söyleyip, önceki mucizelerin ve işlerin gücünü toplayıp; ama sonra bir başka tanrı imişcesine, bambaşka bir üslup, tavır, buyruk ve tarafa geçmesi!
Reklam