insanları bir dönem çok seviyorsun diyorsun ki olmazsa hayatta çok yalnız kalırım, renksiz kalırım, yarım kalırım. sonra bir dönem de onlu zamanları arıyorsun , özlüyorsun. En nihayetinde bir kahve fincanın dibinde diyorsun ki bir zamanlar böyle biri vardı benim yolumda. Kahvenin son telvesi ile onu da yıkıyorsun hayatından...