Asagidaki düşsel diyalog bunu netlestirebilir. Varsayalım ki degersizim. Bunu icime sindirmek ve beni üzmesini saglamaya çalışmak istiyorum.
Siz: Burns, değersiz adamın tekisin.
David: Tabil ki, değersizim. Tamamen katılıyorum. Beni değersiz kılacak hiçbir şeyimin olmadığının farkındayım. Sevgi onay ve başarı bana değer kazandırmaz, bu yüzden, bir hiç olduğumu kabulleniyorum! Bu durumun benim için bir sorun olması mı gerekiyor? Şimdi kötü bir şeyler mi olacak?
Siz: Çok sefil durumda olmalısın. Hiçbir iyi yanın yok,
David:Varsayalım, iyi bir yanım yok, peki ne olacak? Ne hakkinda Özellikle kendimi sefil hissetmeliyim? Değersiz olmak benim
için bir sakınca mi oluşturuyor?
Siz: Kendine nasıl saygı duyuyorsun? Sana nasıl saygı duyulabilir? Toplumun yüzkarasısın.
David: Benim yüzkarası olduğumu düşünebilirsin, ancak benim kendime saygım var ve diğer pek çok insanın da. Kendime saygı duymamak için geçerli bir neden göremiyorum. Sen beni saymayabilirsin, fakat bunu bir sorun olarak görmüyorum.
Siz: Fakat, değersiz kişiler mutlu olamazlar, eğlenemezler. Depresif ve hayal kırıklığına uğramış gibi görünmen gerekir. Uzmanlar heyetim buluştu ve senin tam bir sıfır olduğunu belirledi
David: Öyleyse, gazeteleri çağırın ve bilimelerini sağlayın. Mansetleri
görebilyorum "Philadelphia'lı Doktor Değersiz Bulundu" Gerçekten bu kadar kötüysem bu COK rahatlatici, kaybedecek bir şevim yok demektir. Yaşamımı korkusuzca yasayabilirim. Ayrıca da mutluyum, keyfim yerinde, bu nedenle de "tam bir sıfır olmak" Düsturum "Değersiz olmak Muhteşem Bir Şeydir" Aslında, bunun yazılı olduğu bir tişörte sahip olmak istiyorum. Belki de bir seyleri atliyorumdur. Sen değerlisin, ben değilim. Bu "değer" sana ne kazandiriyor? Seni benim gibi insanlardan daha iyi mi kiliyor, nedir yani?