Okuyanmuallme
@Okumameraklisiii
Dünya fanidir ve çabucak geçer.
99 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
"Bütün deliller güneşin bir gün batacağını sana söylerken , artık bu heva ve hevese kapılıp da gaflet içinde uyumanın ne yeri var? Seni uyumak için mi buraya getirdiler?"
Şems-i Tebrizi
Reklam
Psikolog ve aynı zamanda yazar Tülay kök'ün"terapi odası konuları"kitabını sizinle paylaşmak istiyorum. Bir terapistin odasında en çok konuşulanlar üzerinden somut bir şekilde ele almış olduğu kitap herkesin okuması gerekir diyebilirim. Bu insanın aslında kendinde olan ya da kendi yaşadığı olmasa bile çevresinde gördüğü çevresel faktörler dışarıda karşılaştığı insan figürleri olmak üzere hayatında özümsemiş olduğu tiplemeler diyebilirim. Aslında baktığımızda insanın en çok sevmesi gereken kişi kendisi en çok bakması gereken en çok baş başa olması gereken kişinin kendisi olduğunu bir kez daha ele almak lazım. Baktığımızda insan sosyal bir varlık böyle hissetmesi kendinden bir parça kendinden bir şeyler bulması normal. Aslında hiç insanın içine attığı bir türlü kabul edemediği normalmiş gibi yaşadığı şeylerin aslında insanın ne kadar tükettiği insanın o duyguları kendinde görmemesi kendini o o standartlarda görmemesi çelişkili bir durum gibi çünkü insan yaşayan bir canlı. Her yaşadığında kendini böyle bir kapalı sandığa koyar gibi duygularını yok saymaması kabul etmesi Aslolan. İnsan kendisiyle kendi duygularıyla var olmalı. Tülay kök hocanın bunu biz okuyucularına hayat içerisinde yer vermesi bizlere farklı pencerelerden bakma olanağı sağlaması bakış açımızı zenginleştirmesi muazzam. Aslında daha çok yazacağım şeyler var ama burayı doldurmak istemiyorum daha fazla kitabı okuyanlar ya da okuyacak olanlar beni anlayacaktır.
İnsan her şeyin bir anda ortaya çıktığını mı zannediyor? İnsan hayatına baktığımız zaman kendisinden önce yaşayanlar olup onların hayatları ile ilgili ibret verici olaylara bakıp ders almazlar mı? Böyle söyleyince aslında çok tanıdık geldi. Biz kur'an-ı Kerim'i okuduğumuz zaman kur'an-ı Kerim'de Allah'ın bahsettiği bizden önce yaşayan kavimler ve toplulukların yaşayışlarına onların hayatlarından ibretlik birçok kıssa ile karşılaşıyoruz. Peki baktığımızda ne kadarını hayatımıza uygulayıp ibret alıp ona göre adım atıyoruz? Halis Aydemir hocanın kendini unutma kitabını herkese muhakkak tavsiye ederim. Halis hoca kitapta ayetlerle beraber o kadar etkileyici bir üslupla anlatıyor ki. Bizler günlük koşuşturma içerisinde o kadar dalıp gitmişiz ki gözden kaçırdığımız ya da bilerek görmezden gelinen o kadar çok şey var ki insan aslında bunun farkına varıyor o zaman diyebilir miyiz ki insan özüne sahip çıkmalı , sadece bu dünya yok. Bir söz var dünya hayatı ahiret hayatının tarlasıdır. O halde demem o kim heybemizi sadece geçici olan arizi bu dünya için değil kalıcı olan asıl yurdumuz için ihtiyaçlarını doldurmak Elzem değil midir? O zaman insan aklederek birşeylere başlamalı .
Reklam