Esra
@Okumayaninsanolurmu
40 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Janet’tan nefret
Kitap boyu hikayeyi anlatan kadına kurularak okudum. O kadar sığ ve boş bir kadın ki. (Spoiler) Eşinin depresifliğinin, intihara meyilli oluşunun ve düşüncelerinin farkında bile değil. Adam her şeyi planlıyor, kadını planları doğrultusunda ordan oraya sürüklüyor ve hiçbir şeyin farkında değil. Adam fikirlerini paylaşabileceği, kendini yalnız hissetmeyeceği biriyle olsaydı yine bu kadar delirir miydi diye düşünmeden edemedim. Hikayenin sonunda kadının adamın parasıyla keyfine bakması ayrı sinir bozucuydu. Gerçekten bu hayatı beyni
bomboş gamsız kişiler yaşıyor diye düşünmedim değil.
Reklam
“Yeraltı Adamı” ilk bakışta kibirli, alaycı ve itici görünebilir. Ama biraz daha dikkatli okuduğunuzda, onun öfkesinin aslında anlaşılma isteğinden doğduğunu fark ediyorsunuz. İnsanlardan nefret ettiği için değil; anlaşılmadığı, fark edilmediği, önemsenmediği için onlara karşı içten içe öfkeli. Onun tüm o çatışmalı düşüncelerinin arkasında tek bir şey yatıyor: Anlaşılmak.Kitap boyunca hissettiğim şey “rahatsız edici bir tanıdıklık” oldu. Çünkü bazen biz de çevremizdeki insanlara öfke duyuyoruz — bizi yüzeyden okudukları, sığ yaklaştıkları, derinliğimizi göremedikleri için. Sonra anlıyoruz ki bu aslında bir nefret değil; uyum sağlayamamanın ve içimizin görülmemesinin verdiği bir öfke. Hatta bizi gerçekten anlamaya çalışan insanlardan bile korkabiliyoruz. Çünkü biri bize gerçekten yaklaşırsa, savunmasız kalacağımızı hissediyoruz. Yeraltından Notlar, sadece bir karakterin iç dünyasını değil, hepimizin zaman zaman bastırdığı karmaşık hislerini ortaya çıkarıyor. Dostoyevski burada bir insanı değil, bir ruh hâlini yazmış. Bizi, bizden daha iyi tanıyan biri gibi.
Kitabı yaz ayında okumaya başladım o zamandan beri bitirmeye çalışıyorum. Kitap yarım bırakmama takıntım var o yüzden katlanmaya çalıştım. Dönem dönem okuyarak bir şekilde bitirdim. Gerçekten beğenenler neden beğendi bilmiyorum ama kitap bana hiç hitap etmedi beni boğuyormuş gibi hissettim. Sembolik bir anlatım var muhtemelen ama ama asıl derdi ne onu bile anlamadım yani benim için kötü bir deneyimdi:((
