"Namaz, duygusal ve manevî darlıkların şifasıdır. iç sıkıntısı, kalp kasveti ya da bunalım yaşayan birinin namazla ferahlaması pekâlâ mümkündür. Namazın öncüsü olan ezanda geçen "Haydi felâha!" ifadesi, haddizatında böyle olumlu ve yapıcı bir etkinin müjdecisidir. Namaz kılan biri. Sıkıntılı hayat koşulları içerisinde kendisine bir saadet köşesi bulmuş demektir. Namaz, onu hakkını vererek kılanların tecrübesiyle, Allah'ın insana varlığın, huzurunu ve himayesini en çok hissettirdiği ameldir.
Namaz üzerinden Rabbi'yle konuşmaya başlayan insanın zamanla büyük bir kalp ferahlığına ereceği muhakkaktır. İnsan namazda âlemlerin Rabbi ile konuşur, O'nunla sohbet eder. İçine akan ilahi ilhamları kalp aynasınin saflığı ölçüsünce takip eder. Yaşadığı sıkıntılar karşısında yalnızca ilahi manevi tesellilere muhatap olmakla kalmaz, aynı zamanda sorunlarının çözüm yollarını görmesi için kalbine ulaşan manevî yönlendirmelere de şahit olur.
Arayışta olan yüreklere yazdığı eserlerle bir nebze olsun serpmeye çalışan, kitapları yüz binlerce okurla buluşan Mecit Ömür Öztürk, Huzura Varınca da, günde beş defa kapımız çalan "göz aydınlığımız" namazın dünyevi ve uhrevî faydalarını derinlemesine işlemenin yanı sıra, onun mucizevi ve iyileştirici etkisini pek çok veciz örnek ve eşsiz bir samimiyetle anlatıyor.
....
"Rabbim!Beni ve soyumdan gelecek onaları namazı devamlı ve gereğince kılanlardan eyle." [İbrahim,40]