Zaten kitapta kadınların erkeklerle erkeklerinde kadınlarla anlamlı olduğunu ancak çağdaş insanın diğer insanı bir meta olarak görüp ona değer biçmesi eleştiriliyor.
İnsanın yalnız kalma becerisinde altını çizdiği nokta ise yardım almama ve tek başınalığı benimseme her şeyi kendisinin yapması değil; birey olabilme, kendine yetebilme (bir başkasını herşey yapıp kendini hiç bir şey yapmaması ) süreci. İnsanın önce kendini sevmesi sonrası diğerlerine o sevgiyi yöneltmesini savunur.