Dilay
@Okurcizerim
Ankara
20 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bazen en karanlık yer, insanın kendi içi…
Kar Kuyusu öyle bir yolculuk ki, okurken kendinle yüzleşiyorsun.
Sessiz ama derin.
Soğuk ama yakıcı.
Hikmet Hükümenoğlu yine kalbe dokunmuş…
Emanet dediğin şey sadece korumak değil, hakkını vererek yaşatmak1000Kitap
Bu kitabı okurken boğazım düğüm düğüm oldu. Gerçekten bazı sayfalarda gözlerim doldu. “Emanet” sadece bir hikâye değil; insanın yüreğine bırakılan yükleri anlatıyor. Bazen bir sır, bazen bir çocuk, bazen de bir ülkenin geleceği…
Ben kitabı okurken sürekli şunu düşündüm: Biz aslında hep bir şeylere emanetiz. Çocuklarımıza, değerlerimize, geçmişimize… Ve en çok da bize bırakılan mirasa.
Kitapta geçen duygular bana özellikle Köy Enstitüleri’ni hatırlattı. O güzelim okullar… Ülkenin en ücra köşelerine umut taşıyan öğretmenler… Eğer kapatılmasalardı belki bugün bambaşka bir yerde olurduk diye düşünmeden edemedim. Çünkü onlar da bir “emanet”ti aslında. Bu toprağın çocuklarına bırakılmış bir ışık.
Bilgi Güven’in dili sade ama kalbe dokunuyor. Abartısız, gösterişsiz ama derin. Özellikle aile bağlarını anlatırken insan kendi hayatını sorguluyor. “Ben bana bırakılan emanetlere sahip çıkabiliyor muyum?” diye soruyorum kendime.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Emanet dediğin şey sadece korumak değil, hakkını vererek yaşatmak.
Okuyup bitirdiğimde içimde hem bir hüzün hem de bir farkındalık kaldı. Bazı kitaplar okunur ve biter… Bu kitap ise insanın içinde bir yere yerleşiyor.
