Dilay
@Okurcizerim
Ankara
20 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazen en karanlık yer, insanın kendi içi…
Kar Kuyusu öyle bir yolculuk ki, okurken kendinle yüzleşiyorsun.
Sessiz ama derin.
Soğuk ama yakıcı.
Hikmet Hükümenoğlu yine kalbe dokunmuş…
Reklam
Emanet dediğin şey sadece korumak değil, hakkını vererek yaşatmak1000Kitap
Bu kitabı okurken boğazım düğüm düğüm oldu. Gerçekten bazı sayfalarda gözlerim doldu. “Emanet” sadece bir hikâye değil; insanın yüreğine bırakılan yükleri anlatıyor. Bazen bir sır, bazen bir çocuk, bazen de bir ülkenin geleceği…
Ben kitabı okurken sürekli şunu düşündüm: Biz aslında hep bir şeylere emanetiz. Çocuklarımıza, değerlerimize, geçmişimize… Ve en çok da bize bırakılan mirasa.
Kitapta geçen duygular bana özellikle Köy Enstitüleri’ni hatırlattı. O güzelim okullar… Ülkenin en ücra köşelerine umut taşıyan öğretmenler… Eğer kapatılmasalardı belki bugün bambaşka bir yerde olurduk diye düşünmeden edemedim. Çünkü onlar da bir “emanet”ti aslında. Bu toprağın çocuklarına bırakılmış bir ışık.
Bilgi Güven’in dili sade ama kalbe dokunuyor. Abartısız, gösterişsiz ama derin. Özellikle aile bağlarını anlatırken insan kendi hayatını sorguluyor. “Ben bana bırakılan emanetlere sahip çıkabiliyor muyum?” diye soruyorum kendime.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Emanet dediğin şey sadece korumak değil, hakkını vererek yaşatmak.
Okuyup bitirdiğimde içimde hem bir hüzün hem de bir farkındalık kaldı. Bazı kitaplar okunur ve biter… Bu kitap ise insanın içinde bir yere yerleşiyor.
Bu kitap, “keşke” dememek için büyük laflar etmeden küçük ama yön değiştiren fark edişler kazandırıyor.
Sade, akıcı, sohbet eder gibi,Vaaz dili yok, samimi bir dertleşme havası var,Altı çizilecek çok cümle çıkıyor
Bu kitapta benim kalbime en çok dokunan, altını kalın kalın çizdiğim cümle şu oldu:
“Keşke diyenlerin ortak noktası; yapamayacakları şeyler değil,
yapabilecekleri hâlde erteledikleridir.”
Çünkü ;
Pişmanlık, çoğu zaman gücümüz yetmediği için değil,
kalbimiz uyarıldığı hâlde beklediğimiz için geliyor.
Sessiz kahramanlara bir ağıt1000Kitap
1940’ların işgal altındaki Fransa’sında,
savaş yalnızca cephede yaşanmaz.
Mutfaklarda, sessizlikte, bekleyişte ve korkuda da sürer.
Bülbül, tarihin kenarında kalmış iki kadının hikâyesini anlatır.
Silahsız ama cesur,
yüksek sesle değil, kalpleriyle direnen kadınların…
Isabelle’in gözü kara cesaretiyle,
Vianne’in hayatta kalmak için verdiği sessiz mücadele,
bize şunu fısıldar:
Kahramanlık her zaman bayrak taşımak değildir;
bazen bir çocuğu saklamak,
bazen susarak dayanabilmektir.
Kristin Hannah bu romanda savaşın tarihini değil,
savaşın insan ruhunda açtığı yarayı anlatır.
Ve özellikle kadınların,
kimse bakmazken nasıl ayakta kaldığını…
Ağlamanıza engel olamayacaksınız
Bir şeyler değişmeli..1000Kitap
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü
Maud Ankaoua
Bazı kitaplar vardır; sana yeni bir şey öğretmez ama bildiklerini hatırlatır.
Bu kitap tam olarak onlardan biri.
Maud Ankaoua, hayatın “bir gün”e sığabilecek kadar kırılgan olduğunu; ertelediklerimizin aslında yaşamın kendisi olduğunu sade ama derin bir dille anlatıyor. Okurken zaman zaman durup düşündüm, zaman zaman da içimden “evet, ben de böyleyim” dedim.
Kitap; mutluluk, cesaret, korkular, ilişkiler ve kendine dürüst olma üzerine güçlü sorular soruyor. Cevapları dayatmıyor, seni kendi cevaplarınla baş başa bırakıyor. Belki de en kıymetli yanı bu.
En çok ne hissettirdi?
– Ertelemenin ne kadar pahalı bir alışkanlık olduğunu
– “Sonra” dediğimiz hayatın aslında şimdi olduğunu
– Küçük bir farkındalığın bile büyük bir yön değişikliğine sebep olabileceğini
Ağır bir kişisel gelişim dili yok; akıcı, samimi ve insanın kalbine dokunan bir anlatımı var. Hayatında “bir şeyler değişmeli ama nereden başlayacağımı bilmiyorum” dediğin bir dönemdeysen, doğru kitap olabilir.
Altını çizdiğim cümle çok oldu.
Bittiğinde içimde sessiz ama net bir soru kaldı:
“Bugün, kalan hayatımın ilk günü mü?”
Tavsiye ederim.
Reklam