Sevill
@Okurdengesizbiri
Yolun sonuna da gəlsən özünün, həyatının fərqinə vardın. Başqalarına ümid oldun. Dəyərin sənin görünüşündə, imkanda, şöhrətdə olmadığını bərabər gördük. Dəyərin hörmətdə, sevgidə qan bağın olmadığı halda oğluna verəcəyin sevgidə, bir başqasına kömək əli uzadan zaman axan göz yaşlarında olduğunu gördük.
Elə dərd də burasındadır ki, bir-birimizə kömək eləmirik. Qalxan yıxılana baxmır. Kim güclüdürsə, qamarlayıb alır. Biri var-dövlətini qoymağa yer tapmır, o biri acından ölür. Biri gecə-gündüz dəridən çıxıb işləyir, o biri at belində gəzir.
Azərbaycan ədəbiyyatı klassiklərinin şedevrlərindən. Səhifə sayının uzun olmasına baxmayaraq çox axıcıdır. Bitməsini istəmədiyim üçün yavaş-yavaş oxuduğum kitablardan oldu.
O dövrün aktual mövzularından- köhnə həyat tərzinin sıxışdıran yeniləşmə meyillərinin ortaya çıxması, cəhalətin insanlarda yaratdığı təsir,milli-mənəvi dəyərlərə təcavüz öz əksini tapmışdır.
“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.”
Bəzən sevgi bir insanı yaşatmaz, içindəki xatirələrdə həbs edər. Kemalin Füsuna olan sevgisi bir zamandan sonra artıq obsesyona çevrilir. Füsunun həsrətindən dayana bilmir, ömrünü onsuz keçirə bilməyəcəyini anlayır. Füsunu itirdikdən sonra onun əşyalarını toplayaraq təsəlli tapır. Bu davranışları onun itki ilə barışa bilməməyinin göstəricisidir. Kemal Füsundan sonra keçmişdə qalır və gələcəyini qura bilmir. Uzun müddət təsirində qalacağınız bir əsərdir.
