Tabiat, çömlekçi çarkında dö nüp duran kil kütlesi gibi evire çevire şekil veriyordu insana zamanla, kendine tabi kılıyor, kendine benzetip bırakıyordu.
Her hikâyenin bir sonu var. Dön bir bak, bütün hikâyeler işte bu birbirinden habersiz gibi görünen tesadüflerin işi. Oysa hepsinin sonu insan elinden çıkma. Bizimkini de onlardan say.