Kahveli Kitap
@Okyanuslu
”Okumadan geçemediğim için okuyorum, sıkılsam da okuyorum. Düşünmek için okuyorum, hayran olmak için okuyorum, eğlenmek için okuyorum. Okuyup yoruluyorum. Dinlenmek için de gene okuyorum.”
Böyle bir derginin olduğundan haberim yoktu. Alıntılar ana sayfama düşünce ilgimi çekti ve hemen sipariş verdim. Günümüzde özellikle gençlerin okuması gereken bir sayı olduğunu düşünüyorum. Gerçekten dolu dolu ve günümüz insanının bilhassa gençlerin mutlaka okuması gereken bir sayıydı. Sosyal medya eleştirisi ve hasetin bir hastalık olduğu, nasıl tedavi edileceğine dair yazılan yazılar, verilen ayet ve hadis örnekleri çok faydalı. İlerleyen sayfalarda Osman Nuri Topbaş‘ın yazısı dikkatimi çekti ve derginin cemaatle ilişkisi olduğunu anladım. Tarikat ya da cemaatlere genelde önyargılı olsam da bu durum beni rahatsız etmedi. Genelde haset ve sosyal medya üzerine yazılan yazılardan oluşsa da kitap tanıtımları,Şeyh Şibli ve Ekmekçi hikayesi, Filistin, Somali, musiki, sanatla ilgili yazılar, Rachel ile Esma’nın hikayesi ve başka içerikler de vardı. Hiçbir sayfasının boş olmadığını düşündüğüm gayet kaliteli bir dergi. Aynı sayıdan bir tane daha alıp okulun kütüphanesine hediye etmeyi düşünüyorum ki öğrenciler faydalansın. Bu zamana kadar okuduğum en faydalı, sayfa doldurmak için boş yazılarla dolmayan, siyasetle hakaret etmeyi birbirine karıştırmayan bir dergi olduğunu söyleyebilirim.
Sinema için zaman, yalnızca akış değil; kurguya yön veren gizil bir yönetmendir. Kamera zamanı bazen gerçek zamanı eğip büker, sahne geçişlerinde kaybolur ya da bir final sahnesinde donar. Oyuncu, senaryonun içinde zamanla yaşlanır; ama bazen bir bakış, bir ömrü anlatır.Zaman, sinemanın aydınlığı mı, karanlığı mı? Ya da hiçbiri. Öyle ya sinema, zamanın hem tanığı hem hafızasıdır. Çünkü her film, geçmişin içinden bugünü ışıkla yazar.
