”Okumadan geçemediğim için okuyorum, sıkılsam da okuyorum. Düşünmek için okuyorum, hayran olmak için okuyorum, eğlenmek için okuyorum. Okuyup yoruluyorum. Dinlenmek için de gene okuyorum.”
Psikoloji öfke kontrol sorunu der, depresyon der, anksiyete der. Bense, “kişinin varoluşuna uygun olmayan, kendini gerçekleştiremediği, asla anlaşılmadığı bir ortamda, hayatın içinde sıkışıp kalmış olmasının çığlıkları” derim.
Sıkıntı çıkmasın diye alttan almalar, aman kırılmasın diye kendini hırpalamalar, kaybetmemek uğruna içine atmalar, nasıl olsa anlamaz diyerek susmalar… Kaçtığımız her çatışma, yapamadığımız her konuşma, veremediğimiz her tepki bize hastalık olarak geri döner.