”Okumadan geçemediğim için okuyorum, sıkılsam da okuyorum. Düşünmek için okuyorum, hayran olmak için okuyorum, eğlenmek için okuyorum. Okuyup yoruluyorum. Dinlenmek için de gene okuyorum.”
Çok kişi kendisine en çok zarar veren ebeveynin babası değil, annesi olduğu gerçeği ile ancak ilerleyen yaşlarında yüzleşir. Annelik kutsal değildir. Kültürümüzde çoğu anne psikolojik açıdan toksiktir. Toksik anne, sevginizi kullanır. Duygu sömürüsü yaparak, ağlayarak, küserek, minnet borcunuzu hatırlatarak ya da hastalanarak hayatınızı yönetmeye çalışır. Yaralarımızı saran da bizi en çok yaralayan da annedir.