Hiddetten ağzım köpürmüşken biraz yüzüme gülüp önüme bir bardak şekerli çay sürerek gönlümü alırsanız, belki hemen o anda yelkenleri suya indirirdim. Üstelik duygulanırdım da; ama ihtimal, sonradan kendi kendime, utancımdan aylarca uykularımdan olurdum. Huyum böyleydi işte.