Dalya Ferecikli
@Olbinski
Mündemiş YalanAlıntı
Yalanlar hiyerarşisinde hayat en ön yeri işgal ediyorsa , hemen ondan sonra , yalan içinde yalan olan aşk gelir . Etrafında topladığı büyük mutluluk ve ıstırap gereçleri sayesinde , kendimize başkasında bir vekil buluruz . Bir çift göz hangi yutturmacayla yalnızlığımıza sırt çevirtir bize ? Zihin için bundan daha aşağılayıcı bir iflas var mıdır ? Aşk bilgiyi rehavete sokar : yeniden uyanan bilgi aşkı öldürür .
Üstelik , kendinde beyhude yere aradığını öteki'nde bulduracak kadar diri bir yanılsama kimde vardır ki ? Bize tüm evrenin sunamadığını , bağırsaklardaki bir sıcaklık mı sunacaktır ? Oysa ki o yaygın -ve tabiatüstü- anormalliğin temeli de tam budur : Bütün muammaları iki kişi çözmek -veya daha ziyade , askıya almak- ; bir sahtekârlığın lütfuyla , hayatın içinde yüzdüğü o kurguyu unutmak ; genel ıssızlığı ikili bir cıvıldaşmayla doldurmak ; sonunda da, herhangi bir suçortağının teri içinde boğulmak ...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rate'nin PortresiAlıntı
En yeni saplantımızın neden olduğu atılım fazlalığı - bu saplantı kesin olarak zihne yerleştiği zaman- hayatdoluluğumuzun durgunlaşmasına döner. Böylelikle, bizi her şey ve hiç olmaya isteklendirir. Normal olarak, bizi mümkün olan tek seçimin eşiğine getirmelidir: manastır veya meyhane.
Fakat bu saplantıdan ne edebiyetin ne de zevklerin yardımıyla kaçabildiğimiz zaman, o saplantı bizleri, her şeyi vaat eden ve hiç bir şeyi yerine getirmeyen çürük kahramanlar türünden biri haline getirir.
ESAS SAPLANTISIAlıntı
Her mesele, eğer dibine dokunulursa kişiyi iflasa götürür ve zihni açıkta bırakır: Artık ufuksuz bir alanda, ne sorular ne de cevaplar vardır. Sorular kendilerini tasarlamış olan kafaya karşı dönerler: Kafa soruların kurbanı haline gelir.
La Perduta GenteAlıntı
Cehennemin içinde ayrı çemberler oluşturmak, alevlerin şiddetini çeşitli bölmelere ayırmak ve ıstıraplara bir hiyerarşi getirmek ne tuhaf fikirdir! Önemli olan orada olmaktır: Gerisi sadece ara nağmeler.. ya da yanıklar.