B.

"Bir şey daha var; küçük şeker portakalı fidanını hemen kesmeyecekler, kesildiğinde de sen çok uzaklarda olacaksın, fark etmeyeceksin bile." Hıçkırarak bacaklarına sarıldım . "Bu artık bir şeye yaramaz, baba; hiçbir şeye yaramaz..." Benimkiler gibi yaşlarla dolan gözlerine bakarak bir ölü gibi mırıldandım: "Onu kestiler bile, baba; benim küçük şeker portakalı fidanım kesileli bir haftadan çok oluyor."
Sayfa 205
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
''Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek.''
Sayfa 163
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
Sayfa 189
'' "Daha çok anlat” dedim. “Hoşuna gidiyor mu?” “Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.” “Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?” “Gider gibi yaparız." ''
Sayfa 177
Bir gün Dindinha bana, sevincin “yürekte ışıldayan bir güneş” olduğunu söylemiş, güneşin her şeyi mutlulukla aydınlattığını belirtmişti.
Sayfa 166