-Kendi kendime konuşuyorum acaba delirdim mi?
-Sanmam Efendi Zosimus. Tek başına otururken başkalarıyla konuşmaktır tehlikeli olan. Sakınacaksan bundan sakın.
Bu oğlan da bir sonraki bedene yer açmak için daha şimdiden süzülüp gitmeye başlamıştı, birbirinden farklı her bir sen bir adım daha kapıya yaklaşıyordu, ta ki bir gün çıkıp gidene kadar.
Başkaları, sandığımız kişi olmadığımızı hatırlatmak için giriyor hayatlarımıza. Biz kendimizi aşağı yukarı bir şeylerle tanımlarken, onlar bize başka bir yüzümüzü gösteriyor.