Belki de yolun sonudur sevmek

Belki de yolun sonudur sevmek
@Olrcc
Okur
Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle?
38 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
20Kitap246Takip edilen237Takipçi0İnceleme0Alıntı1.354İleti
Kitapları
Tekrar Paylaşımlar
Yorumlar

Belki de yolun sonudur sevmek

@Olrcc·
Bazı günler insan kendini çok güçlü hisseder her şeye dayanabileceğini sanır sonra bir an gelir içindeki en küçük hatıranın bile onu yere indirebileceğini fark eder Hayat bazen aynı anda hem öğretir hem yaralar bir yandan sabırlı olmayı fısıldar bir yandan sabrını sınar gülmeyi unutturur ama gülmenin ne kadar kıymetli olduğunu da tam o sırada öğretir İnsan kırıldıkça değişir ama her değişim sert değildir bazıları sessiz olur kimse fark etmez sen eskisi gibi konuşmazsın eskisi gibi bağlanmazsın ama içinden daha çok seversin daha derin daha gerçek Özlemek bazen birini değil kendini aramaktır eski halini
Reklam

Belki de yolun sonudur sevmek

@Olrcc·
Bazı kayıplar vardır insanı hayattan değil hayatın insanlardan ibaret olduğuna inanmaktan vazgeçirir

Belki de yolun sonudur sevmek

@Olrcc·
yoruldum demek bazen nefes almak kadar ağır üst üste gelen günler kalbin üstüne çöken bir taş gibi ama yine de içimde bir ses var ince kırılgan ama inatçı diyor ki dur henüz bitmedi herkes giderken ben kaldım herkes kolay derken ben zorlandım ama zorlanan kalp derin hisseder derin hisseden kalp bir gün mutluluğu da derin yaşar karanlık uzun sürebilir ama karanlık her zaman sonsuz değildir gece dediğin şey sabahı saklar sen fark etmesen bile belki bugün sadece dayanıyorsun bu bile bir cesaret belki gülmüyorsun ama hâlâ buradasın bu bile bir umut bir gün biri seni sen olduğun için sevecek bir gün bir an gelecek ve diyeceksin iyi ki vazgeçmemişim iyi ki kalbimin o sessiz sesini dinlemişim yoruldun evet ama kırılmadın

Belki de yolun sonudur sevmek

@Olrcc·
Biliyorum kalbim çok yandı çok kırıldı canımdan can gitti gecelerim ağırlaştı sessizlik bile ağladı benimle Biliyorum umut dediğin şey bazen en son nefesi verir insan yine de yaşar çünkü kalp vazgeçmeyi bilmiyor Ben sevilmeyi yarım öğrenmedim hep tam sevdim hep kaldım ama bana kalan hep eksik oldu Yine de içimde küçük bir inat var küçük ama güçlü diyor ki bir gün bir yerlerde beni benden önce düşünen biri olacak Yorulduğumu anlayacak suskunluğumu yanlış yorumlamayacak gitmek yerine kalmayı seçecek kalbimi yük değil emanet bilecek Allahim

Belki de yolun sonudur sevmek

@Olrcc·
Bazen insan kendini bir aynada değil bir boşlukta görür ne yüzü vardır ne adı sadece ağırlığı o ağırlık ki taşınmaz ama bırakılmaz çünkü bırakınca insan eksilir İçimde konuşmayan bir yer var orada kelimeler doğmadan yaşlanıyor duygular şekil almadan yoruluyor ve ben oraya her gittiğimde biraz daha sessiz çıkıyorum Hayat bana hep güçlü olmayı öğretti ama kimse yorgun olmanın da bir hak olduğunu söylemedi kimse durmanın da ilerlemek sayılabileceğini anlatmadı o yüzden ben hep yürüdüm ayağımın altı acırken bile Anladım ki bazı insanlar hayata tutunmaz hayat onlara tutunur düşmesinler diye değil tam düşerken ne hissettiklerini öğrensinler diye Bazen iyi değilim ama kötü de değilim iki hal arasında askıda kalmış bir varoluşum ne tam gülüş ne tam çöküş sadece devam İnsan her şeyini kaybettiğinde değil kendini anlamadığında yalnız kalıyor
Reklam
Geriİleri