Belki de yolun sonudur sevmek

Belki de yolun sonudur sevmek
@Olrcc
Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle?
38 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
İnsan birini sevince sonsuz sanır O anın hiç bitmeyeceğine inanır Ayrılık kelimesi yakışmaz dudaklara
Oysa ben artık yarımım baba...
Gece uykumdan uyandım baba. Sesim yoktu ama içim çığlık doluydu. Elimi uzattım, tutmadın;
Zaman bana ağır davranıyor sanki her gün biraz daha içimden eksiltiyor küçükken gelecek bir oyun gibiydi şimdi her sabah bir yükle uyanıyorum aynaya bakınca büyümüş bir bedenin içinde yorulmuş bir ruh görüyorum herkes bir şeyler bekliyor güçlü olmamı ayakta durmamı ama kimse ne kadar yorulduğumu sormuyor bazen geçmişe sığınıyorum annemin sesine eski bir kokunun güvenine çünkü orada kimse benden fazla bir şey istemiyordu şimdi kalbim sürekli tetikte her şeye hazırlıklı ama bir o kadar da kırılgan sadece durmak istiyorum hayatın beni ittiği yerden bir adım geri çekilmek düşünmeden hissetmeden uyumak çünkü uykuda zaman beni kovalamıyor hatalarım peşimden gelmiyor içimde büyümek istemeyen bir yan var hala umut eden hala saf kalan onu kaybetmekten korkuyorum belki de bu yüzden bu kadar yoruldum büyüdükçe kendimden uzaklaştım şimdi tek dileğim kendime yeniden yaklaşmak biraz olsun huzurla nefes almak ve bu yorgunluğun bir gün gerçekten geçmesi
Ruhum sızlıyor küçükken büyümek isterdim şimdi kendime soruyorum ne vardı biraz daha çocuk kalsaydım bu kadar erken yorulmasaydım hayat bu kadar ağır gelmeseydi omuzlarıma artık kimseyle konuşmak istemiyorum sadece uyumak istiyorum gözlerimi kapatıp biraz durmak dünyadan saklanmak ve uyanınca her şeyin daha hafif olmasını beklemek içimde hala kaybolmamış bir çocuk var onu incitmeden yaşamak istiyorum sadece
bak gene ağlıyordu kimsesi yoktu sessizliğe seslendi