Ömer ÇİFTÇİ
@Omer0011
Bir daha hangi ana doğurur bizi..
İşte Böyle Gülüm, İyice Yaklaştı Bana Ölüm..
İyice yaklaştı bana büyük karanlık.
Artık ne kibri nazırın, ne katibin şakşağı.
Tas tas ışık döküyorum başımdan aşağı,
Güneşe bakabiliyorum gözüm kamaşmadan.
Ve belki, ne yazık,
hatta en güzel yalan
beni kandıramıyor artık.
Artık söz sarhoş edemiyor beni,
ne başkasının ki, nede kendiminki.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben seni nasıl anlatayım ki yada en güzel başlanır seni anlatmaya. Gözlerin karanlık bi oda,
Ellerin bütün kuwwetiyle çarpılmış bi kapı bana.
Biliyorum ne söylesem tesiri yok artık.
Sen benim onca zamandır aşamadığım,
Hiç bi zaman da aşamayacağım o kocaman duwarlarımsın.
Geçer sandım unuturum sandım biraz uzaklaşınca,
Herş şeye yeniden başlayabilirim sandım.
Ah canım denedim ama olmadı.
Ben zaten hayatımda hiç bişeyi istediğim gibi yapamadım.
Sen sahip çıkmayı başaramadığım tek şey deilsin ama
Canımı en çok acıtansın.
Ölsem acaba o zaman umursar mısın?
Üzülür müsün, acır mı canın?
Aslında sana söylemek istediğim son bişey daha war,
Ya da boşwer.
Herneyse..
Ne Diye Öyle Duruyorsun..İlişkiler
“Vicdanım acıyor.
Sarılsan geçecek.
Umudum azalıyor.
Sarılsan geçecek.
İçim acıyor.
Sarılsan geçecek.
Özledim.
Sarılsan geçecek.”
Nasıl bi his biliyor musun? Oda çok geniş ama sığamıyorsun, bak kapı orda ama çıkamıyorsun, pencere açık ama nefes alamıyorsun.
Sevişirken iç içe geçen, solukları karışan, birbirine en yakın hale gelen insanların, sonradan bu kadar yabancılaşmasına, hatta can yakmaya çalışmasına hep hayret etmişimdir. Önce en büyük haz, sonra en büyük can yakma, ne tuhaf..
