Beş yıl evet beş yıl oldu.. Bu yilların sonunda bir kırmızı elbise yanımda yere serili. Basim iki dizim arasinda, gözlerim şiş bir sekilde yerdeki karıncanın acizligine siginircasina damlalar döküyor, hayir artık yolunu bulmuştu damlalar ve gözlerden izin almadan akıyordu.. Nasıl bir çelişki bu; insan sevmekten vazgeçmek ister ama bunun acısız olmasını diler mi? Bu yazılmadıki ilahi kalemde, hiç kimseye yazılmadı, ve elbette bu çelişki akıl süzgecinden geçmeyen biçare çırpınışlardi.. haydi acını çek, bu acıyı ilk defa yasiyormussun gibi aptal ve cesur ol.