anil çokugurluel
@Oneal1975
86 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Birbirinden ilginç güzel öykülerle dolu "Emine nin yanında konuşulmayacak Şeyler" kitabını yeni bitirdim.
Deniz Poyraz ın dilini, edebiyatını, dünyasını çok sevdim.
Her öykü kendi dünyasında, kendi renginde..
Tespih meselesi, Emine, Milenyum, mahalle hikayesi, saliha , sapık mahalle muhtarı
-bu isimleri ben buldum tabii ki de - aklımda kalan hikayeler olurken tüm kitaptan ve ayrı ayrı tüm öykülerden zevk aldım.
Anlatımı ile zevkle bi nefeste okudum neredeyse.
Öykülerin birbiri ile bağlantısı yok, hepsi ayrı hikaye ayrı karakter ayrı zaman ayrı konu.
Ne oldu böyle birdenbire dedirtecek kadar Ne çok kısa, ne de bitsin artık dedirtecek kadar uzun öyküler.
Çoğu öykünün sonu sürpriz sonlu.
Ben seviyorum o şekil sonları bu tür öykülerde.
Nuri Bilge Ceylan filmi gibi biten öyküler de oluyor bazen ama burada genelinde sürpriz sonlu şaşırtıcı sonlar var.
İyi ki tanışmışım Deniz Poyraz ile
Roman farklı öykülerden oluşmuş bir roman aslında.
Sanırım 7 karakterin birbirleri ile içi içe geçmiş hayatlarını ve anılarını anlatan öykülerden oluşuyor.
Cemafer, Zarif, Hasret, Asım, Sevgül, Topuz ilk aklıma gelenler.
Bir çingene köyünde zamandan mekandan bağımsız özel öyküler.
Anlatımı çok güzel geldi bana.
Arada kullandığı devrik cümleleri, kullandığı kelimeler, oluşturduğu zaman ve mekan detayları hoşuma gitti.
Masalsı öykülerde betimlemeler yerinde ve etkiliydi.
Romanın zaten Haldun Taner ödülü var,
Ödülüne rağmen beklentim azdı romana karşı. Epeydir de kütüphanede durmasına rağmen belki de kapak tasarımının sıradanlığından elime alamamıştım kitabı.
Ancak beklentimi karşıladı.
Tavsiye edeceğim bir kitap gibi okudum.
İlk sayfasından ilk öyküsünden başlayan ve çıtayı düşürmeden devam eden anlatımı ile beni etkileyen bir kitap oldu.
Karakterlerin ayrı ayrı hikayeleri var, hepsi de masalsı, hepsi de dokunaklı.
Okuduğunuz bir öykü başka bir öyküde detaylanıyor yahut yolu kesişiyor.
Paralel bir çok konu var gibi,
Zarif ile Hasretin kaçma hikayeleri, Asım ın aşkı, Cemafer in ilk giriş öyküsündeki hikayesi, düğün öyküsü finali ile çok içime sindi roman.
Bir fasit dairedir hayat, kendi kuyruğunu yiyen yılan misali.
Yaşadığı rahat ve konforlu hayattan fazlasıyla memnun bir adamın geçirdiği bir geceyi anlatmaktadır roman. Daha doğrusu hikaye.
Kahramanımız zaten seçilmiş bir çevrede yaşarken bir de aniden zengin olunca, bu ışıltılı hayatın içine dalar ve sonuna kadar tüm imkanlarını kullanır hayatının.
Ancak kendinde bir şey far eder; hiçbir şeye hiç kimseye herhangi bir duygu beslemiyordur.
Renksiz bir ışık gibi herkesin hayatına belirsiz şekilde girer ve çıkar, herkes de onun hayatına.
Yaşlandığına dahi üzülmez zira kendi gençliğini bile sevmiyordur, elinden kayıp gitmesine herhangi bir duygu beslemez.
Bir gün plansız pazar günlerinden birini yaşarken bir at yarışında bulur kendni ve insanların yarışa gösterdikleri tutku gösterileri ilgisini çeker.
Bir kadın ile ilgilenir, fark edilmeye çalışır.
Kadının kocasından bir at yarışı kuponunu hırsızlık da denebilecek şekilde alır ve saklar.
Aldığı kupon ile daha da büyük para kazanır ve ruhunda tarif edemediği şeyler hisseder.
İçinde bulunduğu varlıklı hayattan beklenilmeyecek bir şeydir hırsızlık ve bu duygu onu "yaşıyor" hissettirir.
Aldığı haz ile kalabalığa karışır, ama halktan olamayacak kadar iyi giyimlidir ve fark edildiğinden dolayı dışlanmaktadır.
Onu dışlamayan tek kişi bir fahişe olmuştur ve onun peşinden gider, karanlığa bir yolculuk yapmak ister.
Kurulan pusu ile alt tabaka insanlar ile tanışır ancak ona yapılan kötülükler bile kibar olarak yapılmaktadır. Para için bile olsa fark edilmek dikkat çekmek yaşadığını hissettirir.
Hikayenin sonuna doğru aldığı balonları serbest bırakması gibi ruhu da özgürleşmiştir.
Gerçekten yaşamaya başlar.
Gerçek hayatı seçer.
Özetle, bir kırılma anı yaşayan "mış gibi" yaşayan birinin değişen hayatını anlatan güçlü bir hikaye.
Bir günde bitti gitti.
Akıcı, aralarda dikkati çeken
