Karon
@Onkar
10 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Büyü Dükkanı
Büyü Dükkanı Bakınız karşınızda mükemmel bir kitap duruyor. Henüz okumadıysanız çok şanslısınız. Masallara bayılırım ama tabii ki bir kadının kül kedisi olup eziyet çektiği ya da kırmızı başlıklı yardımsever bir kız olduğu için kurt tarafından yenildiği masallara değil.
Masalsı anlara, kadınların mucizeler yaratmasına bayılırım. Bu kitap tam olarak öyleydi. Satırlar sanki su gibi gözlerimden kaydı gitti. Bende yarattığı hissiyatı söyle açıklayabilirim:
Okullar tatil olmuş ben tüm derslerimi vermişim, evde kimse yok harika ötesi bir diziye denk gelmişim. En sevdiğim atıştırmalıkları hazırlayıp çayımı demliyorum, karartma perdeleri çekiyorum ve TV'den dizimi açıyorum. Dizlerime küçük bir battaniye... Dizi ve o gün hiç bitmesin istiyorum çünkü uzun bir süre başka bir diziden bu kadar keyif alamayacağım.. İşte büyü dükkanının kalbimde bıraktığı his tam bu şekilde. Yazarın tarif ettiği tüm karakterler (olağandışı olanlar dahil) gözlerimin önünde canlı bir tiyatro oyunu sergilediler. 446 sayfalık bir kitabın hiç bir sayfası mı sıkıcı olmaz? Olmadı valla. Masalsı tonda yavaş yavaş her şeyi yoluna soktu Kiela. Usulca, sıcacık, aşkla.
Kitaptan bahsedip büyüsünü bozmak hiç istemiyorum ama sadece şunu söyleyebilirim alınca kesinlikle pişman olmazsınız.
Teşekkürler 
Sarah Beth Durst
Büyü Dükkanı Bakınız karşınızda mükemmel bir kitap duruyor. Henüz okumadıysanız çok şanslısınız. Masallara bayılırım ama tabii ki bir kadının kül kedisi olup eziyet çektiği ya da kırmızı başlıklı yardımsever bir kız olduğu için kurt tarafından yenildiği masallara değil.
Masalsı anlara, kadınların mucizeler yaratmasına bayılırım. Bu kitap tam olarak öyleydi. Satırlar sanki su gibi gözlerimden kaydı gitti. Bende yarattığı hissiyatı söyle açıklayabilirim:
Okullar tatil olmuş ben tüm derslerimi vermişim, evde kimse yok harika ötesi bir diziye denk gelmişim. En sevdiğim atıştırmalıkları hazırlayıp çayımı demliyorum, karartma perdeleri çekiyorum ve TV'den dizimi açıyorum. Dizlerime küçük bir battaniye... Dizi ve o gün hiç bitmesin istiyorum çünkü uzun bir süre başka bir diziden bu kadar keyif alamayacağım.. İşte büyü dükkanının kalbimde bıraktığı his tam bu şekilde. Yazarın tarif ettiği tüm karakterler (olağandışı olanlar dahil) gözlerimin önünde canlı bir tiyatro oyunu sergilediler. 446 sayfalık bir kitabın hiç bir sayfası mı sıkıcı olmaz? Olmadı valla. Masalsı tonda yavaş yavaş her şeyi yoluna soktu Kiela. Usulca, sıcacık, aşkla.
Kitaptan bahsedip büyüsünü bozmak hiç istemiyorum ama sadece şunu söyleyebilirim alınca kesinlikle pişman olmazsınız.
Teşekkürler Sarah Beth DurstReklam
Görünmez İplerle Bağlı Hayatlar
Saç Örgüsü Saç Örgüsü..
Açıkçası kitabı almama sebep olan ilk şey tasarımıydı. Ne olabilir en fazla diyerek aldım.
3 Kadın, 3 Hayat, 3 Hikaye ve görünmez bağlarla bağlanmış hayatlar.
Bilmediğimiz tanımadığımız hayatlarda hangi roldeyiz bilmeden yaşayıp gidiyoruz. Bu kitap kendi yollarını bulmaya çalışan 3 kadının hikayesi. Bin bir zorlukla yaşamaya çalışan insanlar. Hayatın farklı imkanlar sunduğu 3 kişi.
Bazen hayat size çok zorlu bir imkan verir, bazen paranız olmaz bazen işiniz bazen kalabalıklar içerisinde yapayalnızsınızdır.
Sarah maddi durumu nispeten iyi, aklı başında 3 çocuklu güçlü bir anne. Görünürde her şey güzel ama içten içe yalnız, mutsuz ve nereye sürüklendiğinin farkında değil. Ta ki içten gelen bir sinyal gün yüzüne çıkana kadar.
Giulia bir figürün arkasında yer almış, hayatı öğrenmeyi bekleyen bir öğrenci. Ansızın hayat okulundan mezun edilip öğrenciliği bitirilmiş ve ipleri eline alması gerekmiş bir kadın.
Smita.. sanırım içimi en çok ezen karakter. Günümüz dünyasında hala böyle yaşamlar var mıdır sorusunu bile düşünmek istemiyorum. Bence tüm karakterler arasında en güçlü, en cesaretli kadın Smita.
Birbirine incecik saç telleriyle bağlı olan hayatlar. Hepimiz birbirimiz için varız ve zincirin görünmez halkalarıyız.
Bir kadın kararlıysa o kadının yapabileceklerinden çekinin ama bir kadın anneyse ve karar vermişse o kadından korkun.
İşte yaşam böyle bir şey. Önünden yürüdüğümüz her pencere, sokağından geçtiğimiz her ülke, her ışık ayrı bir hikaye. Bizlerde kendi evimizde her gün farklı hikayeler yazıyoruz.
(Mini Spoiler)
Kitabı genel olarak beğendim. Sadece aklımda cevapsız sorular kaldı mesela smita ne yaptı istediği yere varabildi mi? Eşi ile yeniden karşılaşabildi mi? Giulia atölyeyi kurtardı evet ama sonra ne oldu? Kamal ile evlendi mi mesela.
Puan vermedi
Saç Örgüsü Saç Örgüsü..
Açıkçası kitabı almama sebep olan ilk şey tasarımıydı. Ne olabilir en fazla diyerek aldım.
3 Kadın, 3 Hayat, 3 Hikaye ve görünmez bağlarla bağlanmış hayatlar.
Bilmediğimiz tanımadığımız hayatlarda hangi roldeyiz bilmeden yaşayıp gidiyoruz. Bu kitap kendi yollarını bulmaya çalışan 3 kadının hikayesi. Bin bir zorlukla yaşamaya çalışan insanlar. Hayatın farklı imkanlar sunduğu 3 kişi.
Bazen hayat size çok zorlu bir imkan verir, bazen paranız olmaz bazen işiniz bazen kalabalıklar içerisinde yapayalnızsınızdır.
Sarah maddi durumu nispeten iyi, aklı başında 3 çocuklu güçlü bir anne. Görünürde her şey güzel ama içten içe yalnız, mutsuz ve nereye sürüklendiğinin farkında değil. Ta ki içten gelen bir sinyal gün yüzüne çıkana kadar.
Giulia bir figürün arkasında yer almış, hayatı öğrenmeyi bekleyen bir öğrenci. Ansızın hayat okulundan mezun edilip öğrenciliği bitirilmiş ve ipleri eline alması gerekmiş bir kadın.
Smita.. sanırım içimi en çok ezen karakter. Günümüz dünyasında hala böyle yaşamlar var mıdır sorusunu bile düşünmek istemiyorum. Bence tüm karakterler arasında en güçlü, en cesaretli kadın Smita.
Birbirine incecik saç telleriyle bağlı olan hayatlar. Hepimiz birbirimiz için varız ve zincirin görünmez halkalarıyız.
Bir kadın kararlıysa o kadının yapabileceklerinden çekinin ama bir kadın anneyse ve karar vermişse o kadından korkun.
İşte yaşam böyle bir şey. Önünden yürüdüğümüz her pencere, sokağından geçtiğimiz her ülke, her ışık ayrı bir hikaye. Bizlerde kendi evimizde her gün farklı hikayeler yazıyoruz.
(Mini Spoiler)
Kitabı genel olarak beğendim. Sadece aklımda cevapsız sorular kaldı mesela smita ne yaptı istediği yere varabildi mi? Eşi ile yeniden karşılaşabildi mi? Giulia atölyeyi kurtardı evet ama sonra ne oldu? Kamal ile evlendi mi mesela.Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü "mü"??Alıntı
Her gün yeni bir gün. Güneş her sabah bıkmadan yeniden doğabiliyorsa bizlerde yeniden doğmalıyız.
Hayır ya bir dakika tabi ki böyle bir şey yok! Kelimelerimiz, inançlarımız, düşüncelerimiz bize rehberlik etmeli evet ama ekstra bir yük yüklememeli. Pozitiflikten nasibimizi alalım ama polyanna da olmayalım.
Her gün güneş gibi doğmak zorunda değiliz, yataktan kalkamadığımız, süründüğümüz, parçalandığımız kırılıp ağladığımız günlerde olmalı. Sadece bunu yaşarken geçeceğini bilsek yeter. İşte bu pencereden bakınca aslında her yeni gün geri kalan hayatımızın ilk günü. Her yeni günde eski günlerden bir parça bulunur. Biz bize kalan parçalarımızı sevelim. Bugün yaşamak için güç aldığımız şey öfkemizse yarın bizimle yaşayan öfke kırıntısının bizimle olmasına fırsat verelim. Bazen hayat istediğimiz gibi gitmeyebilir, hatta bazen hayat hiç gitmeyip öylece duruyormuş gibi hissettirebilir. İşte o günler yapmamız gereken belki sadece o 'an'da kalıp bunu kabul etmektir.
Kitap bir sihirli değnek gibi benim hayatıma dokunmadı bence hiç bir kitabın misyonu da bu değildir. Maelle hayatta ki gerçeğini unutmuş biri olarak plansız bir yolculuğa çıkmak zorunda kalan ve yolda değişimi kabul eden bir kitap karakteri.
Gün sonunda ben de hissettirdiği en önemli şey:
- "Koşmayı bırak, sonu olmayan bir koşunun sana kattığı şey yalnızca yorgunluk hissi olur. Sorgulamadan, yargılamadan, sessiz-sakin ama sadece kendi yolunda yavaşça yürü, etrafına bak. Dinlenmek istediğinde içtiğin bir fincan kahve seni yolundan alıkoymaz korkma :)."
Sağdan Sola 9 Harfli Bir Duygu
Sağdan Sola 9 Harfli Bir Duygu
"Yalnızlık"...
Hayat, herkesin farklı şartlarda yaşadığı, ayrı pencereler sunduğu bir yolculuk. Evlenip gelin olduğunda yalnızlaştığın anne baba olduğunda kalabalıklaştığın sonra yeniden yalnızlığa alışmaya çalıştığın yolculuk.
“Ben istiyorum ki meşguliyetim olsun. Elimde bir işim olsun. Bekleyecek bir şeylerim olsun... Telefonun başında çocukların aramasını bekleyeyim, pencerenin kenarında çocukların, torunların bana uğramasını bekleyeyim, ağaç yapraklansın diye bekleyeyim, salatalıklar çiçek açsın diye bekleyeyim, domates kızarsın diye bekleyeyim. Öyle şeyler... Zaman kolay geçsin istiyorum ben. Başka derdim yok. Ölüm kapımı çalana kadar bir şeyler oyalasın
işte beni.” diyor Selime teyze.
Hepimiz istiyoruz ki hayatımızda bir amacımız olsun, olsun ki yeni güne uyanmaya güç bulalım. Eksilmeden çoğalalım ki yaşamın bir tadı olsun. Hayatı iki farklı pencereden yaşayan iki kadının hayat hikayesi denilebilir kitap için. Bazen ihtiyacımız olan en önemli şey bize hayatımızın başka bir penceresi olduğunu gösterecek bir şeydir. Bazen daha fazla empati yapmamız gerekir ama bu empati başkası için değil kendimiz için. Sevdiklerimize daha az kırılmak, sarılmak için daha çok sebep bulmak ve en önemlisi vicdanımızı rahatlatmak için...
Selime teyze ve Meltem başka hayatlarda eksik parçalarını birbirlerinde bulmuş iki kişi. Meltem ve Selime teyzenin ortak yalnızlığı.
Şermin Yaşar'ın dilini hep çok beğenmişimdir. Bu kitapta çok beğendiğim güzel kurgulanmış bir kitap. Kitabın son yaprağını çevirmiş biri olarak Selime teyzeye söyleyecek bir çift lafım var "Öyle kaçmak yok Selime teyze, bizi merakta yarıda bırakmak yok! Gel otur yeniden anlat sahi nereye gittin? Seni nasıl karşıladılar? Evimde bir tabak çorban, bir göz odan her zaman hazır."
Okuyun,
Nazan Bekiroğlu ile ilk tanıştığım kitap Nar Ağacı. Normalde tarih romanı okumaktan pek keyif almam ama kitapta beni çok rahatsız etmedi. Dürüst bir yorum yapmam gerekirse bence kitap herkesin söylediği gibi aman aman mükemmel değil. Hikaye evet etkileyici özellikle Zehra ve Büyük Hanım'ın Trabzon'dan ayrılırken yaşadıkları, hayat mücadelesi ve İsmail'in akibetini öğrenmek için emekleri benim için kitabın en acıklı ve hassas yerleriydi. Yazarın betimleme gücü çok yüksek ama bence bazı yerlerde inanılmaz gereksiz uzatmalar yapmış. Bölümler arası geçişte kendi duygularını uzunca belirtmesi ne kadar gerekliydi bilemiyorum. Kitap güzel ama işte bu ! dediğim bir kitap olmadı. Asıl merak ettiğim hikaye karakterlerin sonraki yaşamlarıydı ama son bölümde 3-5 sayfada karakterler sadece tanıştı ve kitap bitti.
Reklam