Rahat etmek, teselliye kavuşmak, unutulmuşluk ve terk edilmişlik hâlinden kurtulmak, hasılı şefkat kucağında istediği gibi ağlamak için annesini bulacaktı.
Ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o iktidarın da yok olduğu zamanlar ki onun yerine geçen etkili bir sessizlik, en şiddetli üzüntü gözyaşlarından daha yakıcıdır.