Yaşadığımız dünyanın en masumları olarak gördüğümüz çocukların bile yokluk içerisinde canavara dönüşebildiklerini gösteriyor. İnsan hayret ediyor ufacık çocukların davranışlarına
Ben çoğu kişinin aksine sıradan bulmadım anlatılan hikayeyi, sadece bir aşk değil hayat hikayesi bu. Gerçekten seven bir adamın her hafta belki o kadın gelir diye düzenlediği partileri geçtim, ama o kadın için bir cinayeti üstlenmesi... Ve bilmiyorum sadece ben mi etkilendim bu kadar; evinde sürekli onlarca, yüzlerce misafiri ağırlarken cenazesine bir kaç kişi geldi sadece. Ve bu bile insana çok şey anlatıyor. Yakın arkadaşının söylediği söz bile, "dostlarımıza sevgimizi onlar yaşarken göstermek çok daha önemli. Öldükten sonra değil. O zaman iş işten geçmiş oluyor, hiçbir şeyin önemi kalmıyor."
Kitabın içeriği çok güzel insana farklı bir bakış açısı kazandırıyor, sadece bazı yerlerde çok fazla tekrar var. Bu beni rahatsız etmedi aksine iki kez okuduktan sonra daha kolay kazınıyor bazı cümleler zihne.
Zamandan tasarruf deyince kulağa ne kadar da hoş geliyor, 15 dakika kâr edip neler kaybettiğimizi görmüyoruz bile. Kimi zaman bizimle bir kaç lafın belini kırmak isteyen annemizi, bizden bir fincan kahve isteyen babamızı... Nedense vaktimiz yok hiç bir şeye. İnsanın ufkunu genişleten bir kitap Momo, hatta bir kitaptan fazlası. Öğüt veren bir dost gibi. Gençlerin ve anne - babaların kesinlikle okuması gerek..