Karamazov kardeşler okurken zihnimde canlanan nadir kitaplardan biridir.Tolstoyun en sevdiğim kitap dediği, dostoyevski nin ölmeden önce yayımladığı son kitabıdır.Bence yazılmış en iyi romandır. şu cümleler yeterlidir romanın kalitesi ile ilgili: "öbür dünya olmasaydı herşey mübah olurdu". " insan yalnızca iki şey ister: ekmek ve eğlence.
Karamazov kardeşler bir baba ve oğulları üzerinden insan psikolojisine ve dönemin Rusya'sına bir bakış atıyor. Eserin anlatımı ve olay örgüsü oldukça sürükleyici . Kitabın karakterleri çok iyi sembolize edilmiş.
Yaptığı evlilikler üzerinden zengin olmuş, bencil dalavereci zayıf karakterli bir adam olan üç tane oğlu olan Fyodor Pavlovic Karamazov , ilk eşinden olan , zevke ve kadınlara oldukça düşkün olan ve babasına aslında en çok benzeyen büyük oğul Dmitri Karamazov , ikinci eşinden olan üniversite eğitimi alan nihilist bir genç olan ortanca oğul İvan Karamazov , yine ikinci eşinden olan manastıra katılarak rahip olan ve iyi huylu, hayırlı evlat olarak nitelendirebileceğimiz en küçük oğul Alexy Karamazov .
Eser aynı babadan olan ve neredeyse siyah ve beyaz birbirinden farklı karakterlere sahip kardeşler ile babalığı hiç sorguya yer bırakmayacak kötü olan bir baba üzerinden insanı, hayatı , ilişkileri , hristiyanlığı, Rusya'yı sorgulamakla kalmıyor aynı zamanda suç ve suçun ahlaki boyutlarını hem psikolojik açıdan hem sosyolojik açıdan hem de hristiyanlık açısından sorguluyor. Hristiyanlıkta işlediğimiz suç ne olursa olsun rahibe itiraf edilerek affediliyor.
Ama gerçekte kişi kendini affeder mi ya da affedebilir mi işlediği suç yüzünden. Ya da vicdanımız sadece bir itiraf ile kendini rahatlatacak ya da suçunun yok olduğunu düşünecek kadar sığ mıdır?
Eser kesinlikle okunması gereken ve Dostoyevski'nin en iyi eseridir